زین سان که فتاد هجر در راه ای دل

مهستی گنجوی – رباعی شماره 175

زین سان که فتاد هجر در راه ای دل

ترسم نبری جان ز غمش آه ای دل

باری چو نه ای غایب از آن ماه ای دل

عذر من مستمند می‌خواه ای دل

نوشته‌های مرتبط

چون باد که هر زمان ز سویی بجهد

ادامه نوشته »

از مرگ تو ای شاه سیه شد روزم 

ادامه نوشته »

هر شب ز غمت تازه عذابی بینم

ادامه نوشته »

تا از تف آب چرخ افراشته‌اند

ادامه نوشته »

تن زود به خواری ای جلب بنهادی

ادامه نوشته »

چون نیست پدید در غمم بیرون شو

ادامه نوشته »