در غربت اگر چه بخت همره نبود

مهستی گنجوی – رباعی شماره 108

در غربت اگر چه بخت همره نبود

باری، دشمن ز حالم آگه نبود

دانی که چرا گزیده ام رنج سفر

تا ماتم شیر، پیش روبه نبود

نوشته‌های مرتبط

در دهر مرا جز تو دل‌افروز مباد

ادامه نوشته »

لایق نبوَد طبع خردمندان را

ادامه نوشته »

امشب شب هجران و وداع و دوریست

ادامه نوشته »

با هر که دلم ز عشق تو راز کند

ادامه نوشته »

آنی که به لطف تو سراسر نمکی

ادامه نوشته »

جانا تو ز دیده اشک بیهوده مبار

ادامه نوشته »