عادت کرده ام
به طعم قهوه،
به آدمهای پشت پنجره ی کافه
دستهایی که می روند ،
آدمهایی که نمی مانند
به تو
که روبرویم نشسته ای .
قهوه ات را به هم می زنی
می نوشی
می روی
یکی
به آدمهای پشت پنجره ی کافه
اضافه می شود .
واژگان کلیدی: اشعار مرضیه احرامی،نمونه شعر مرضیه احرامی،شاعر مرضیه احرامی،شعرهای مرضیه احرامی،شعری از مرضیه احرامی،یک شعر از مرضیه احرامی،شعر نو مرضیه احرامی.
