تا بار عشق بر دل پر غم گذاشتیم

قصاب کاشانی – غزل شماره 227

تا بار عشق بر دل پر غم گذاشتیم

چندین هزار غم به سر هم گذاشتیم

روزی که غمزه ی تو ز کین برکشید تیغ

ما دست رد به سینه ی مرهم گذاشتیم

دادیم سر به حکم تو از بهر قتل خویش

انگشت تا به دیده ی پر نم گذاشتیم

گردید ثبت دفتر غم سرنوشت ما

تا پای در قلمرو آدم گذاشتیم

یک‌باره ز اهل شوق گرفتند خوش‌دلی

بر محضر زمانه چو خاتم گذاشتیم

قصاب انتخاب نمودیم درد عشق

خوش منتی به مردم عالم گذاشتیم