
قدسی مشهدی- رباعی شماره 62
رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است
گر شامِ غمی ره برَد آنجا، عجب است
آنجا که سر زلفِ دراز تو نشست
پاس نفس صبح، کمال ادب است

قدسی مشهدی- رباعی شماره 62
رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است
گر شامِ غمی ره برَد آنجا، عجب است
آنجا که سر زلفِ دراز تو نشست
پاس نفس صبح، کمال ادب است