فرخی یزدی – سایر اشعار شماره 13
(1)
با وثوق الدوله ای باد صبا گو این پیام
با وطن خواهان ایران بد سلوکی نیک نیست
آنکه تقصیری ندارد هیچ جز حب وطن
جای او در هیچ مذهب مجلس تاریک نیست
گر بگویی موطن خود را چرا دارند دوست
الفت ملت به موطن قابل تفکیک نیست
مرغ هم با آشیان خویش دارد عُلقه ای
این صفت خاص بشر از ترک یا تاجیک نیست
گر بگویی کس ندارد قصد ایران گویمت
در سیاست راستی، انصاف در پولتیک نیست
آنکه استقلال ما را در قرار انشا نمود
مقصدش از آن مواد شوم جز تملیک نیست
توده ی ملت عموم این گونه دارند اعتقاد
وین عقاید از ره تزریق یا تحریک نیست
گر کنی اظهار، اغلب راضی اند از این قرار
ملت ایران در ایران است، در مکزیک نیست
کن نظام شهر را موقوف بهر امتحان
تا بدانی این حقایق درخور تشکیک نیست
ور به استبداد خواهی کرد ما را بی وطن
در بر اهل خرد مستحسن این تاکتیک نیست
زآن که پیش چشم ما آزاده ی ایران پرست
تا طناب دار یک مو موقع باریک نیست
آری اندر پیش آن ملت که شد بی خانمان
گر بگویی سدّ آهن هست مانع، لیک نیست
گیرم اندر محو ما گشتی موفّق، بایدت
خویشتن را تعزیت گویی، گه تبریک نیست
بی گمان هر کس برادر کشت و مادر را فروخت
کیفر او هست در پی، دیر اگر نزدیک نیست
داد ملت دادگر بستاند از بیدادگر
دادخواه ار در اروپ و ملت امریک نیست
واژگان دشوار : 1– این شعر در زمان انعقاد قرارداد اوت 1919 ایران و انگلیس سروده شده است.