یک عمر چو جغد نوحه خوانی کردیم

فرخی یزدی – رباعی شماره 298

یک عمر چو جغد نوحه خوانی کردیم

نفرین به اساس زندگانی کردیم

جان کندن تدریجی خود را آخر

تبدیل به مرگ ناگهانی کردیم

نوشته‌های مرتبط

کابینه اگر بود ز بحران تعطیل

ادامه نوشته »

قانون که اصول واجب التعظیم است

ادامه نوشته »

در دهر چو ما کسی بدین ذلت نیست

ادامه نوشته »

تا بخت من و تو خوابتر از همه است

ادامه نوشته »

ای کاهن خودپرست، معبود تو کیست

ادامه نوشته »

تن یافت برهنگی ز بی رختی ما

ادامه نوشته »