عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شود

صائب تبریزی- غزل شماره 2689

عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شود

کار اگر عشق است پُر همکار پیدا می شود

رخنه در سدّ سکندر می کند اقبال حسن

در برای یوسف از دیوار پیدا می شود

می نماید حسن شوخیهای خود را از نقاب

شور مغز از پیچش دستار پیدا می شود

از بلند و پست عالم شکوه کافر نعمتی است

نرمی از سوهان ناهموار پیدا می شود

می دهد تشریفِ هیبت عاجزان را اتّفاق

مور چون پیوست با هم مار پیدا می شود

بیضۀ خورشید اگر در کلبۀ خفّاش هست

زیر گردون هم دل بیدار پیدا می شود

از گرانی سنگ راه مشتری گردیده ای

خویش را گر بشکنی بازار پیدا می شود

گر سلامت خواهی از سنگ ملامت سر مپیچ

کاین گهر در سینۀ کهسار پیدا می شود

گر به چشم دل درین گلشن تماشایی شوی

در دل هر خار صد گلزار پیدا می شود

از تن خاکی توانی گر بر آوردن غبار

گنجها در زیر این دیوار پیدا می شود

کفر پوشیده است در ایمان، اگر کاوش کنی

از میان سبحه هم زنّار پیدا می شود

از مآل تیره روزان جهان غافل مشو

کز بخاری ابر گوهربار پیدا می شود

از سلاح جنگ گردد جوهر مردی عیان

زور منصور از کمانِ دار پیدا می شود

می شود در تنگدستی نفس کجرو مستقیم

راستی در راه تنگ از مار پیدا می شود

خونچکان شد نالۀ مرغ چمن از ناله ام

ذوق کار از غیرت همکار پیدا می شود

می توان از نالۀ صائب شنیدن بوی خون

هر چه در دل هست از گفتار پیدا می شود