صائب تبریزی- غزل شماره 1931
چشم اثر به گریۀ مستانۀ من است
خطّ نجات بر لب پیمانۀ من است
چین شکست نیست بر ابروی عهد من
معمورۀ وفا دل ویرانۀ من است
هرگز ملایمت به نگهبان نمی کنم
فانوس داغِ جرأت پروانۀ من است
با پاکدامنان نظری هست حسن را
تا آفتاب سرزده، در خانۀ من است
سیل سبک عنان که ز عالم گذشته است
صائب خراب گوشۀ ویرانۀ من است