هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است

صائب تبریزی- غزل شماره 1033

هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل است

شعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است

وصف آن عارض مپرس از چشم شرم آلود من

صورت نادیده را تصویر کردن مشکل است

شد ز انگشت اشارت ماه نو پا در رکاب

سینه را آماجگاه تیر کردن مشکل است

کیست زان مژگان گیرا دل تواند پس گرفت؟

پنجه در سر پنجۀ تقدیر کردن مشکل است

قامت خم مانع عمر سبکرفتار نیست

آب را از موج در زنجیر کردن مشکل است

نیست آسان توبه کردن از شراب لاله رنگ

در جوانی خویشتن را پیر کردن مشکل است

چون نفس در زیر گردون راست سازد دیده ور؟

سر به بالا در ته شمشیر کردن مشکل است

با خسیسان دست در یک کاسه کردن سهل نیست

طعمه بیرون از دهان شیر کردن مشکل است

نیست چون سرو از لباس فقر ما را شکوه ای

رخت بر آزادگان تغییر کردن مشکل است

حسن در هر جلوه سر از روزنی برمی کند

پرتو خورشید را تسخیر کردن مشکل است

عیب من از ساده لوحیهای من بی پرده شد

موی پنهان در میان شیر کردن مشکل است

بر نمی آید ز صحرای پر آتش نی سوار

گفتگوی عشق را تحریر کردن مشکل است

آه از درد گران بی خواست می خیزد ز دل

در کمان سخت حفظ تیر کردن مشکل است

برنیاید روغن از جوزی که بی مغز اوفتاد

خوابهای پوچ را تعبیر کردن مشکل است

صائب از ریگ روان سهل است بردن تشنگی

دیدۀ نادیدگان را سیر کردن مشکل است