چون من هر کس که از جان سیر باشد

سحاب اصفهانی – غزل شماره 129

چون من هر کس که از جان سیر باشد

به زودی گر بمیرد دیر باشد

چه کوشم در خلاص دل همان به

که این دیوانه در زنجیر باشد

اگر مبهم بماند آیه ی نور

مه روی تواش تفسیر باشد

سیه تر کرد روزم تا بدانم

اثر در ناله ی شب گیر باشد

قدح سهل است خوش باشد ز دستش

اگر خنجر وگر شمشیر باشد

جوانی دیده ام کز هر که بینی

برد دل گر جوان ور پیر باشد

به عالم عاشقی چون من نیابی

اگر عشق تو عالم گیر باشد

نه چندان یافت ملک دل خرابی

که دیگر قابل تعمیر باشد

به جز وصلش سحابا هر مرادی

شود حاصل اگر تقدیر باشد