گل بهاری، بت تتاری

رودکی

قصاید و قطعات – شماره 116

گل بهاری، بت تتاری

نبیذ داری، چرا نیاری؟

نبیذ روشن، چو ابر بهمن

به نزد گلشن چرا نباری؟

نوشته‌های مرتبط

ای ویذ غافل از شمار! چه پنداری؟

ادامه نوشته »

زمانه پندی آزادوار داد مرا

ادامه نوشته »

رفیقا، چند گویی: کو نشاطت؟

ادامه نوشته »

گل صدبرگ و مشک و عنبر وسیب

ادامه نوشته »

زه! دانا را گویند، که داند گفت

ادامه نوشته »

پیشم آمد بامداد آن دلبر از راه شکوخ

ادامه نوشته »