واجب نبود به کس بر، افضال و کرم

رودکی

رباعی شماره 20

واجب نبود به کس بر، افضال و کرم

واجب باشد هر آینه شکر نعم

تقصیر نکرد خواجه در ناواجب

من در واجب چگونه تقصیر کنم؟

نوشته‌های مرتبط

چون جشه فشانی، ای پسر، در کویم

ادامه نوشته »

در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان

ادامه نوشته »

آن خر پدرت به دشت خاشاک زدی

ادامه نوشته »

با آن که دلم از غم هجرت خونست

ادامه نوشته »

دل سیر نگرددت ز بیدادگری

ادامه نوشته »

بفنود تنم بر درم و آب و زمین

ادامه نوشته »