خواجوی کرمانی – غزل شماره 520
ای شده بر مه ز شبه مُهره ساز
با شبهت مار سیه مهره باز
جادوی هاروت وشت دلفریب
هندوی زنگی صفتت ترکتاز
بزم صبوحی ز قدح برفروز
رایت عشرت به چمن برفراز
وصل گل و بلبل و فصل بهار
زلف تو و ماه و شبان دراز
شعله فروزان بفروزند شمع
پرده نوازان بنوازند ساز
مرغ شد از ناله ی من در خروش
شمع شد از آتش من در گداز
باده پرستان شراب الست
مست می لعل بتان طراز
شاهد مستان شده دستان نمای
بلبل خوشخوان شده دستان نواز
خادمه ی پرده سرا عود سوز
مطربه ی پرده سرا عود ساز
مجلسیان محرم اسرار عشق
همنفسان غرقه ی دریای راز
خاطر خواجو و خیال حبیب
دیده ی محمود و جمال ایاز