ای آنکه به رخ آتش و گیسو عودی

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 398

ای آنکه به رخ آتش و گیسو عودی

هر چند که در قصد دلی مقصودی

دیوان سلیمانی و زلفت چون باد

سازند بر آتش زره ی داودی

نوشته‌های مرتبط

ای مشک تتار از سر زلفت تاری

ادامه نوشته »

ای طوطی روح را غذا شکّر تو

ادامه نوشته »

گفتم سخنت گفت مگو کم یادست

ادامه نوشته »

اکنون که ز سبزه آسمانی شد دشت

ادامه نوشته »

ای شهره شهر باده باروت خوش است

ادامه نوشته »

مطرب بزن و غمزدگان را بنواز

ادامه نوشته »