گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 350

گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون

گفتم چه بود حال دلم گفت جنون

گفتم که مرا کی بکشی گفت کنون

گفتم که ز دستت بجهم گفت که چون

نوشته‌های مرتبط

از زلف تو سودایی و شیدا دل ما

ادامه نوشته »

رخشنده رخ تو آفتابی دگرست

ادامه نوشته »

ای روز جهانتاب تو همسایه ی شب

ادامه نوشته »

یاری که دلم ز غم بفرسود برفت

ادامه نوشته »

چون سوز غم تو از جهان برخیزد

ادامه نوشته »

ای نکهت خلد پیش انفاس تو باد

ادامه نوشته »