وقت است که خیمه سوی گلزار زنیم

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 322

وقت است که خیمه سوی گلزار زنیم

بر نغمه ی زیر ناله ی زار زنیم

در صومعه تا چند توان بود مقیم

یک چند بیا تا در خمّار زنیم

نوشته‌های مرتبط

هر لحظه که یاد آن جفا کیش کنم

ادامه نوشته »

ای در دلم آتش غم و در جان دود

ادامه نوشته »

ماهی که ببرد از مه و خورشید فره

ادامه نوشته »

چون دل به تو دادم ای بت عهد شکن

ادامه نوشته »

این همنفسان که اندرین انجمنند

ادامه نوشته »

آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد

ادامه نوشته »