دلدار مرا به دلبری نیست عدیل

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 287

دلدار مرا به دلبری نیست عدیل

در عین خمار چشمش افتاده علیل

مانند مهی که جبهه ی او بدر است

در بَلده ندیدم قمری با اکلیل

نوشته‌های مرتبط

ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی

ادامه نوشته »

بستان ز شکوفه حلّه پوش آمده است

ادامه نوشته »

هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود

ادامه نوشته »

ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب

ادامه نوشته »

جان با لب دوست عشقبازی می کرد

ادامه نوشته »

دریاب که بی توام دل از غم بگرفت

ادامه نوشته »