ای صیت تو آب برده از باد شمال

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 274

ای صیت تو آب برده از باد شمال

وز لفظ تو غرق در عرق آب زلال

در عین کمالی به معالی و جلال

یا رب مرسادت خطر از عین کمال

نوشته‌های مرتبط

آن یار که درد از دل ما می چیند

ادامه نوشته »

تا چند چو خور بر سر عالم لرزی

ادامه نوشته »

من ملک جهان را به سخن می گیرم

ادامه نوشته »

ای هندوی تیغت به جهانگیری فاش

ادامه نوشته »

آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ

ادامه نوشته »

گر پیرهن کشیده ات می باید

ادامه نوشته »