
بیدل دهلوی- غزل شماره 603
در خیال آباد راحت آگهی نامحرم است
جلوه ننماید بهشت آنجا که جنس آدم است
در نظرها گرد حیرت در نفس ها شور عجز
ساز بزم زندگانی را همین زبر و بم است
پادشاهی در طلسم سیر چشمی بستهاند
کاسهٔ چشم گدا گر پر شود جام جم است
از دو تا گشتن ندارد چاره نخل میوه دار
قامت هر کس به زیر بار میآید خم است
یأس تمهید است این امیدها هشیار باش
هر قدر عرض امل ها بیش، فرصت ها کم است
با فروغ جلوهات نظارگی را تاب کو
رنگ گل چون آتش افروزد سپندش شبنم است
در بنای حیرت از حسن تو میبینم خلل
خانهٔ آیینه هم بر پا به دیوار نم است
درس عبرت های ما را نسخهای در کار نیست
چشم آهو را سواد خویش سرمشق رم است
تا نفس باقی ست ظالم نیست بی فکر فساد
گوشه گیر فتنه میباشد کمان را تا دم است
شعله هر جا میشود سرگرم تعمیرغرور
داغ میخندد که همواری بنایی محکم است
دوستان حاشا که ربط الفت هم بگسلند
موج ها را رفتن از خود هم در آغوش هم است
نامداری ها گرفتاری ست در دام بلا
بیدل انگشت شهان را طوق گردن خاتم است



