
بیدل دهلوی- غزل شماره 534
جایی که مرگ شهرت انجام داشته ست
لوح مزار هم به نگین نام داشته ست
یاران تأملی که درین عبرت انجمن
چینی مو نهفته چه پیغام داشته ست
غیر از ادای حق عدم چیست زندگی
بیش و کم نفس همه یک وام داشته ست
راحت درین قلمرو از آثار هوش نیست
خوابیده است اگر کسی آرام داشته ست
دل در خم کمند نفس ناله میکند
ما را گمان که زلف بتان دام داشته ست
موی سفید کم کمت از هوش میبرد
پیری قماش جامهٔ احرام داشته ست
در هر سر آتش دگراست از هوای دل
یک خانه آینه چقدر بام داشته ست
هر جا خرام خوش نگهان گرد ناز بیخت
تا چشم نقش پا گل بادام داشته ست
بخت سیاه رونق بازار کس مباد
در روز نیز سایه همین شام داشته ست
دل تیره به که چشم ندوزد به خوب و زشت
تا صیقلی ست آینه ابرام داشته ست
قدر سخن بلند کن از مشق خامشی
حرف نگفته معنی الهام داشته ست
از هر خمی که جوش معانی بلند شد
بیدل به گردش قلمت جام داشته ست



