ورود / عضویت



شمع صفت دیدنی‌ است عجز جنون زای من - ادبستان شعر پارسی % %

شمع صفت دیدنی‌ است عجز جنون زای من

بیدل دهلوی- غزل شماره 2529

 

شمع صفت دیدنی‌ است عجز جنون زای من

سر به هوا می‌دود آبلهٔ پای من

بال فشان می‌روم، لیک ندانم کجا

بر پر من بسته‌اند نامهٔ عنقای من

بسکه به رویم عرق آینهٔ شرم بست

ماند نهان از نظر، صورت پیدای من

همقدم‌ گردباد تاختم از بیخودی

گردش ساغر شکست گردن مینای من

خجلت اعمال پوچ نامه به فردا فکند

روی ورق پشت‌ کرد مشق چلیپای من

تا ز نم انفعال صورتی آرم به ‌عرض

دام نکرد از حباب، آینه در پای من

با همه آزادگی منفعل هستی‌ام

حیف‌ که چین‌وار نیست دامن صحرای من

غیر فسوس از نفس یک سخنم‌ گل نکرد

هر چه شنیدم زدل بود همین وای من

ضعف به صد دشت و در می‌کشدم سایه‌وار

تا به‌ کجایم برَد لغزش بی پای من؟

چند نفس خون کنم تا به‌ خود افسون‌ کنم

سوختم و وا نشد در دل من جای من

خواه ادب پروریم، خواه گریبان دریم

غیر درین خیمه نیست جز من و لیلای من

داغ شو ای عاجزی! نوحه‌ کن ای بیکسی!

با دو جهان شد طرف،‌ بیدل تنهای من

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤