ورود / عضویت



اشکم قدمِ آبله فرسا ننهد پیش - ادبستان شعر پارسی % %

اشکم قدمِ آبله فرسا ننهد پیش

بیدل دهلوی- غزل شماره 1763

 

اشکم قدمِ آبله فرسا ننهد پیش

تا رفتن دل پایِ تقاضا ننهد پیش

دل سجده فروشِ سرکویی است کز آن جا

خاکم همه‌ گر آب شود پا ننهد پیش

کیفیّت یادت ز خودم می‌برد آخر

این جرعه محال است‌ که مینا ننهد پیش

حیرانی ما صفحهٔ صد رنگ بیان است

آیینه بساط لب‌ گویا ننهد پیش

ما و نم اشکی و سجود سر راهی

تسلیم وفا تحفه به هرجا ننهد پیش

روشن نتوان ‌کرد سوادِ خطِ هستی

تا نسخهٔ عبرت پرِ عنقا ننهد پیش

ما بیخبران سر به ‌گریبانِ جنونیم

مجنون قدم از دامن صحرا ننهد پیش

پروانهٔ نیرنگِ سحرگاه ندارد

مشتاق تو آینهٔ فردا ننهد پیش

جز سوختن از داغ‌، حضوری نتوان یافت

آن بهْ‌ که‌ کسی آینهٔ ما ننهد پیش

در راه تو دل را ز پرافشانی رنگم

ساز قدمی هست مبادا ننهد پیش

آنجا که بوَد تیغ تو خضر رهِ تسلیم

آن‌ کیست ‌که چون شمع سر از پا ننهد پیش؟

همّت خجل است از هوس دست فشاندن

کز چرخ ثری تا به ثریا ننهد پیش

حرصت همه ‌گر قطرهْ تقاضاست حذر کن

تا کاسهٔ دریوزهٔ دریا ننهد پیش

مفت است غنا، چشمی اگر سیر توان کرد

زین بیش‌ کسی نعمت دنیا ننهد پیش

بیدل‌، شمرد بند گریبانِ ندامت

آن دست‌ که در خدمت دلها ننهد پیش

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤