ورود / عضویت



زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است - ادبستان شعر پارسی % %

زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است

بیدل دهلوی- غزل شماره 672

زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است

طرفه سیلی در پی تعمیر ما افتاده است

تنگ کرد آفاق را پیچیدن دود نفس

گرنه دل می‌سوزد آتش در کجا افتاده است

آرزو از سینه بیرون ‌کن ز کلفت ها برآ

عالمی زین دانه در دام بلا افتاده است

تا نفس باقی‌ ست جسم خسته را آرام نیست

مشت خاک ما به دامان هوا افتاد‌ه است

در علاجم ای طبیب مهربان زحمت مکش

درد دل عمری‌ ست از چشم دوا افتاده است

تا قیامت دشت‌ پیمایی‌ کند چون ‌گردباد

هرکجا یک حلقه از زنجیر ما افتاده است

غیر نومیدی سر و برگ شهید عشق چیست

از سر افتاده اینجا خونبها افتاده است

دیده تا دل فرش راه خاکساری کرده‌ایم

از نفس تا موج مژگان بوریا افتاده است

شوخی انداز شبنم ننگ گلزار حیاست

خندۀ ‌حسن از عرق ‌‌دندان ‌نما افتاده ا‌ست

معنی دولت سراپا صورت افتادگی‌ ست

از تواضع سایۀ بال هما افتاده است

اضطراب موج آخر محو گوهر می‌شود

در کمین ما دل بی مدعا افتاده است

عالمی شد بیدل از سرگشتگی پامال‌ یأس

تخم ما هم در خم این آسیا افتاده است

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤