اقبال لاهوری
پیام مشرق
شماره 280
خرابات فرنگ
دوش رفتم به تماشای خرابات فرنگ
شوخ گفتاری رندی دلم از دست ربود
گفت این نیست کلیسا که بیابی در وی
صحبت دخترک زهره وش و نای و سرود
این خرابات فرنگ است و ز تاثیر می اش
آنچه مذموم شمارند نماید محمود
نیک و بد را به ترازوی دگر سنجیدیم
چشمه ای داشت ترازوی نصاری و یهود
خوب زشت است اگر پنجه ی گیرات شکست
زشت خوب است اگر تاب و توان تو فزود
تو اگر درنگری جز به ریا نیست حیات
هر که اندر گرو صدق و صفا بود نبود
دعوی صدق و صفا پرده ی ناموس ریاست
پیر ما گفت مس از سیم بباید اندود
فاش گفتم به تو اسرار نهانخانه ی زیست
به کسی بازمگو تا که بیابی مقصود