ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 88 از 125 - ادبستان شعر پارسی

اشعار سهیل محمودی

   شعر نخست: دلم شکسته تر از شیشه های شهر شماست شکسته باد کسی کاین چنینمان می خواست شما چه قدر صبود و چه قدر خشم آگین حضورتان چو تلافی صخره با دریاست به استواری،معیار تازه بخشیدید شما نه مثل دماوند،او به مثل شماست بیا که از همه ی دشت ها سوال کنیم کدام قله … ادامه

اشعار حمید خصلتی

  شعر نخست: آن جرعه ی نوشی که برانگیخته ما را هم رازپریشانی گیسوست شما را حرفی دو سه در دایره ای مست نوشته  در رقص فرو برده شب پنجره ها را حیرانی یک واژه ی آن لحظه ی نابیم پر کرده اگروسوسه ای پاک صدا را لب خوانی صبح ازل آویخته درمن تکرارنفس های … ادامه

اشعار ابوالقاسم لاهوتی

  شعر نخست: نشستم دوش من با بلبل و پروانه در یکجا سخن گفتیم از بی مهری جانانه در یکجا من اندر گریه ، بلبل در فغان ، پروانه در سوزش تماشا داشت حال ما سه تن دیوانه ، در یکجا ز بیم غیر، پی میکنم از من مشو غمگین اگر بینی مرا با دلبری … ادامه

اشعار محمد علی رستمی

  شعر نخست: داد از من و تو ، حاصل اگر داد نباشد می شد که زمین شاهد بیداد نباشد  قانع نشده چشم من از باغ تو هرگز سیبی که به رنگش نگرم شاد نباشد  ای کاش زمین شوق تکامل کند ، ای کاش سرخوش شود و در پی امداد نباشد  با قحطی و آواره … ادامه

اشعار یوسف شیردژم

  شعر نخست:  بگذار امشب تب کنم فردا بمیرم  در خلوت تاریک خود تنها بمیرم وقتی دریغ از بویی از پیراهن تو  بگذار تا در دامن غم ها بمیرم  اینک که بد حالم که بد حالم که بد حال  باید همین حالا همین حالا بمیرم  یک دم نشد آدم دل دیوانه ی من  مجنونم و … ادامه

اشعار اندیشه فولادوند

  شعر نخست: شلیک کن رفیق پایان ماجراست شلیک کن رفیق تا کاوه نا کجاست شلیک کن رفیق دستور میدهم اتش عزیز من عالیجناب خواست شلیک کن رفیق اجرای حکم مرگ اسمش که قتل نیست این جمله آشناست شلیک کن رفیق به به  به به  که لحن او فرمان آتش است در معرفت خداست شلیک … ادامه

شعری از رستم بهرودی،شاعر کشور آذربایجان

در گوشه زندان به تو فکر می کنم می دانی؟ می توانی این را درک کنی؟ باورت می شود چقدر دوستت دارم؟! هیچ می دانی غیر از من هیچکس در گوشه زندان پشت میله ها نمی تواند کسی را بیشتر از آزادی دوست داشته باشد! “ترجمه:رسول یونان” واژگان کلیدی: اشعار رستم بهرودی،نمونه شعر رستم بهرودی،شاعر رستم … ادامه

اشعار کیومرث منشی زاده

  شعر نخست: دست های ما کوتاه بود و خرماها بر نخیل ما دست های خود را بریدیم و به سوی خرماها پرتاب کردیم خرما فراوان بر زمین ریخت ولی ما دیگر دست نداشتیم !!! شعر دوم: دیر آمدی من می روم بدرود بدرود بر سبزه های خیس چشمت زیر باران پا می گذارم سرد … ادامه

غزلی از نیلوفر بختیاری

  بعد او دنیای مرجان ها گل و بلبل نبود خار سرور شد٬ در آن خانه خبر از گل نبود بعد کوچش،قهوه خانه رونقی دیگر نداشت رفت نقال و سماور نیز در قل قل نبود در دل میخانه ها هر شب نشست و گریه کرد بین جمع مست ها فهمید عقل کل نبود پیش روی … ادامه

اشعار مهرداد فلاح

  شعر نخست: غمي ندارم! سايه برای درد دل از صادق گرفته ام سگ ها که به هم -البته به من -پارس می کنند رو می کنم به ديوار اين کشيش انحصاری گوشی هميشه برای شنيدن دارد گيرم که حرفی نمی زند تسکين نمی دهد کار و بارم را گذاشته ام اين روز ها بر … ادامه

غزلی از مجتبی صادقی

  آتش نشان خانه من بود بعد تو این اولین نشانه من بود بعد تو گیسو شلال من که در آیینه گم شدی یاد تو تازیانه من بود بعد تو باران شد و بهاری خود را بهانه کرد ابری که وقف شانه من بود بعد تو این گریه های ناز،بلور شکستنی تکرار جاودانه من بود … ادامه

غزلی از حسینقلی مشفق ضرغام بروجنی

  بر لعل لبت،رنگ می ناب که داده ؟ بر گیسوی پر پیج و خمت تاب که داده ؟ آویخته بر هر سر موی تو دو صد دل ای زلف تو را حالت قلاب که داده ؟ تا آن که نشاند تب بیمار غمت را بر لعل تو خاصیت عناب که داده ؟ این نشتر … ادامه