تمام نگاه می شوی
و من
تمام بُهت .
کجا سرود کنم
این شقایق نخوانده را ؟
*****
من از داستان زنی می آیم
که فصل ها را به هم می دوزد
و از حراج واژه ها
انبوه انبوه تنهایی درو می کند
بر زخم هایش گل
بر گونه هایش
سوخته خوابی
بی تعبیر
هیس ! اگر برخیزد
یه یک پیاله زمین را پیاده می کند .
*****
بوی انار می دهند
بهشت را
دانه
دانه
بر لبانم بگذار
واژگان کلیدی: اشعار فریده برازجانی،نمونه شعر فریده برازجانی،شاعر فریده برازجانی،شعری از فریده برازجانی،شعر کوتاه فریده برازجانی،هایکو فریده برازجانی،شعرهای فریده برازجانی.
