شفتالوی آبدارت ای سرو سهی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 280 شفتالوی آبدارت ای سرو سهی آمد ز ره بوسه به دندان رهی سیب زنخت در دل من نار افکند زین سوخته ناید پس از این بوی بهی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 280 شفتالوی آبدارت ای سرو سهی آمد ز ره بوسه به دندان رهی سیب زنخت در دل من نار افکند زین سوخته ناید پس از این بوی بهی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 279 شخصی دارم دلی خراب اندر وی جانی دارم هزار تاب اندر وی وز آرزوی روی تو دارم شب و روز چشمی و هزار چشمه آب اندر وی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 278 زلف و رخ خود به هم برابر کردی امروز خرابات منور کردی شاد آمدی ای خسرو خوبان جهان ای آنکه شرف بر خور خاور کردی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 277 دی گر دل خود به تو ننموده امی امروز ز هجران تو آسوده امی شکر ایزد را که دل تو داری ار نه همچون جگر از دیده بپالوده امی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 276 دلدار قلندر است و ما بازاری او با طرب و نشاط و ما با زاری ……………………………… ………………………………..(1) واژگان دشوار:1-بیت دوم از میان رفته است !
مهستی گنجوی – رباعی شماره 275 دل ها تو بری و قصد جان ها تو کنی بر چهره ز خون دل نشان ها تو کنی ما را گویی که عهد ما بشکستی آنها ز تو آمد اینچنین ها تو کنی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 274 دل بی تو به جز خون جگر بارد نی مانند تو بی وفا فلک آرد نی نی نی ز فلک چه عیب، تو عمر منی از عمر کسی وفا طمع دارد نی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 273 در وقت بهار جز لب جوی مجوی جز وصف رخ یار سمنروی مگوی جز باده ی گلرنگ به شبگیر مگیر جز زلف بتان عنبرین بوی مبوی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 272 (1) در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی بر آب اجل کنی گذار ای ساقی خاک است جهان صوت برآر ای مطرب باد است زمان باده بیار ای ساقی
مهستی گنجوی – رباعی شماره 271 (1) در ده می لعل لاله گون صافی بگشای ز حلق شیشه خون صافی کامروز برون ز جام می نیست مرا یک دوست که دارد اندرون صافی واژگان دشوار :1– سراینده ی این رباعی در بسیاری از منابع “ظهیرالدین فاریابی” ذکر شده است.
مهستی گنجوی – رباعی شماره 270 (1) در دل نگذارمت که افگار شوی در دیده ندارمت که بس خوار شوی در جان کنمت جای نه در دیده و دل تا با نفس بازپسین یار شوی واژگان دشوار:1– این شعر در کلیات شمس نیز آمده است !
مهستی گنجوی – رباعی شماره 269 (1) چندان به دو رخ، گل بدیع آوردی کاندر مه دی فصل ربیع آوردی چون دانستی که دل به گل میندهم رفتی و بنفشه را شفیع آوردی واژگان دشوار : 1-این رباعی در نزهة المجالس به نام عبدالله آمده و در دیوان اوحدالدین کرمانی نیز ثبت شده است.