ای شیرخدا واقف اسرار تویی
مخفی بدخشی – رباعی شماره 48 ای شیرخدا واقف اسرار تویی از راز پس پرده خبردار تویی از هر طرفی بسته شده مشکل ما بگشا كه گشاینده ی هر کار تویی
مخفی بدخشی – رباعی شماره 48 ای شیرخدا واقف اسرار تویی از راز پس پرده خبردار تویی از هر طرفی بسته شده مشکل ما بگشا كه گشاینده ی هر کار تویی
مخفی بدخشی – رباعی شماره 47 شاه شهیدان قرة العین نبی نامد به وجود همچو تو عالی نسبی از نام مبارک تو شرمم آید از امت گمرهت شد این بی ادبی
مخفی بدخشی – رباعی شماره 46 یا رب به پریشانی حالم بخشای بر این تن پر رنج و ملالم بخشای براین دل پر ز داغ و حسرت رحمی بر رنگ شكسته ز انفعالم بخشای
مخفی بدخشی – رباعی شماره 45 ای گلبدن بدن گل گل دسته خالی که بود بر ابرویت پیوسته چشمان تو آهوست و آن خال سیاه صیاد بود که در کمین بنشسته
مخفی بدخشی – رباعی شماره 44 شد فصل بهار و گشت سرسبز چمن میرفت به باغ سرو سیمین با من گفتم که کند نثار گل در پایش؟ باد سحر از میانه برخاست كه من !
مخفی بدخشی – رباعی شماره 43 آن شاه سهی قدان و آن زیب چمن ببرید ز دوستان و پوشید کفن گفتم به من خسته که آرد بویش؟ باد سحر از میانه برخاست که من !
مخفی بدخشی – رباعی شماره 42 یا رب به دل فگارمن رحمت كن بر دیده ی اشكبار من رحمت كن بر دوش خمیده از گناهم بخشا بر قامت زیر بارم رحمت كن
مخفی بدخشی – رباعی شماره 41 یا رب به دل پر المم رحمت كن بر خاطر خسته از غمم رحمت كن بر خوی بد و حال تباهم بخشا از لطف ببخش وز كرمم رحمت كن
مخفی بدخشی – رباعی شماره 40 از نگهت زلفین تو ای سیمین تن خون مشک شده به ناف آهوی ختن گفتم که رساند بوی زلفش به ختا؟ باد سحر از میانه برخاست که من !
مخفی بدخشی – رباعی شماره 39 ای سرو قد و لاله رخ و سیمین تن شیرین سخن و شکر لب و سیب ذقن گلچهره و غنچه دهن و نرگس چشم سنگین دل و بیدادگر وعهد شكن
مخفی بدخشی – رباعی شماره 38 ای زیب چمن بی تو چمن را چه کنم ای قوت روح بی تو تن را چه کنم خود گو که به محفل عزیزان بی تو نقل و می و مستی و سخن را چه کنم
مخفی بدخشی – رباعی شماره 37 (1) تا ذات تو بر وجود آمد ز عدم بر عرصه ی کائنات بنهاد قدم از بهر تو کرد آفرینیش پیدا (( آن خالق عرش و کرسی و لوح و قلم )) واژگان دشوار : 1-مخفی، این شعر را به درخواست مولوی عبدالحی درایمی سروده است، مصراع چهارم … ادامه