ای ماه به ابروی هلال تو قسم
مخفی بدخشی – رباعی شماره 36 ای ماه به ابروی هلال تو قسم وی سرو به قامت نهال تو قسم جز یاد توام خیال دیگر نبود ای غارت هوش با خیال تو قسم
مخفی بدخشی – رباعی شماره 36 ای ماه به ابروی هلال تو قسم وی سرو به قامت نهال تو قسم جز یاد توام خیال دیگر نبود ای غارت هوش با خیال تو قسم
مخفی بدخشی – رباعی شماره 35 فریاد که از جهان پر ارمان رفتم یک گل نگرفته زین گلستان رفتم نگشاده لبی به خنده از جور فلک با داغ دل و دیده ی گریان رفتم
مخفی بدخشی – رباعی شماره 34 گر پیروی دین احمدستی به دقیق میدان سر یاران پیمبر صدیق گر صدق به صدیق نداری به یقین هستی تو روافض و لعین و زندیق
مخفی بدخشی – رباعی شماره 33 شد ختم خلافت به وجود حیدر چون ختم رسالت به جناب سرور ای خارج گمراه مده دین بر باد با سوی سگانش به کدورت منگر
مخفی بدخشی – رباعی شماره 32 گر چرخ به ما مونس و دمساز آید عمری که گذشت از كجا باز آید گویند به جوی رفته باز آید آب این آب به جوی رفته کی باز آید ؟
مخفی بدخشی – رباعی شماره 31 آن شب که برم نگار دمساز آید پندار که عمر رفته ام باز آید عمری که برفته بود گفتم شاید گر با شه ما چو بخت ما باز آید
مخفی بدخشی – رباعی شماره 30 سردار ملک سرور عالم احمد سالار رسل گوهر آدم احمد آمد ملک و آدم عالم محکوم حاکم همه را رسول اکرم احمد
مخفی بدخشی – رباعی شماره 29 الحمد که شاه از اروپا آمد آمد گویا به وطن دو عید یک جا آمد تبریک به اهل ملت افغان باد هم فصل بهار و هم شهنشاه آمد
مخفی بدخشی – رباعی شماره 28 ایام بهار و فصل گل چیدن شد خلقی به تماشای گل و گلشن شد شاهم به سلامت ز سفر باز آمد چشم وطن عزیز ما روشن شد
مخفی بدخشی – رباعی شماره 27 این صفه نه درخور خراسان باشد زیبا به لب آب بدخشان باشد نه تخت کیومرث و نه قصر نعمان گویا صفه ای روی خیابان باشد
مخفی بدخشی – رباعی شماره 26 شوخی که مرا مدام غمگین دارد گه فکر و خیال آن و گه این دارد روزم ز غمش شب است شب هم مخفی یک سر دارد هزار بالین دارد
مخفی بدخشی – رباعی شماره 25 شاها که بقای دولتت افزون باد بدخواه تو را دیده ز سر بیرون باد بخت تو سوار گاری اقبالست حکم تو روان موتور گردون باد