قصاید قاآنی

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 301 وله فی المدیحه عیدست و آن ابرو کمان دلدادگان را در کمین هم پیش تیغش دل نشان هم پیش تیرش دلنشین عیدست و آن سیمین بدن هرگه چمان اندر چمن از جلوه رشک نارون از چهره شرم یاسمین عیدست و پوشد بر شنح جوشن ز موج می قدح کاید … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 300 وله ایضاً دوش که شاه اختران والی چرخ چارمین کرد ز اوج آسمان میل به مرکز زمین من ز پس ادای فرض اندر خانه ی خدا بر نهجی که واردست از در شرع و ره دین کردم زی سرای خود میل و زدم قدم برون گشته چمان به کوی … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 299 و من نوادر طبعه دوش چو سلطان چرخ گشت به مغرب مکین جانب مسجد شدم از پی اکمال دین گفتم اول نماز آنگه افطار از آنک سنت احمد چنان مذهب جعفر چنین دیدم در پیش صف پاک گهر زاهدی چون قمرش تافته نور هدی از جبین سبحه ی صد … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 298 در ستایش محمد شاه غازی طاب الله ثراه فرماید در ملک جم ز شوق شهنشاه راستین از جزع خویش پر ز گهر کردم آستین چون خواستم به عزم زمین بوس شه ز جای برخاست از جوارح من بانگ آفرین گفتم به خادمک هله تا کی ستاده ای بشتاب همچو … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 297 در ستایش محمدشاه خوش بود خاصه فصل فروردین باده ی تلخ و بوسه ی شیرین بوسه ی گرم کز حلاوت آن یک طبق انگبین چکد به زمین باده ی تلخ کز حرارت او مور گیرد مزاج شیر عرین گر تو گویی کدام ازین دو به است گویمت هر دو … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 296 فی المدیحة حبذا تشریف شاهنشاه دریا آستین مرحبا اندام جان افروز صدر راستین لوحش الله خلعتی بر یک فلک شوکت محیط مرحبا الله پیکری با یک جهان رحمت عجین خلعتی تهلیل گو از حیرتش مهر منیر پیکری تسبیح خوان از عزتش چرخ برین خلعتی رایات نورش بر یمین و … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 295 در ستایش صدراعظم دام اجلاله فرماید به راغ و باغ گذر کرد ابر فروردین شراره ریخت بر آن و ستاره ریخت براین از آن شراره همه راغ گشت پر لاله وزین ستاره همه باغ گشت پر نسرین چمن از آن شده پر نور وادی ایمن دمن ازین شده پر … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 294 در ستایش میرزا تقی خان امیرنظام گوید امسال گویی از اثر باد فرودین جای سمن ثریا می روید از زمین گویی هوا لطافت روح فرشته را پیوند داده با نفس باد فرودین یک آسمان کواکب هردم چکد ز ابر مانا سپهر هشتم دارد در آستین گویی سهیل و پروین … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 293 در ستایش حاج میرزا آقاسی رحمه الله فرماید از بوی بهار و فر فروردین شد باغ بهشت و باد مشک آگین بر لاله چو بگذری خوری سوگند کز خلد برون چمیده حورالعین بر سبزه چو بنگری دهی انصاف کاورده نسیم بوی مشک از چین از شاخ شکوفه باغ پنداری … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 292 در مدحت عمدة الخوانین العظام شمس الدین خان افغان می فرماید آفتاب زمانه شمس الدین ای قدر قدر آسمان تمکین مهر بارای روشن توس ها چرخ با اوج درگه تو زمین کوه با عزم تو چو کاه سبک کاه با حزم تو چو کوه متین تیغ تو عزم فتنه … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 291 در هزل و مطایبه گوید یازده ساله کودکی هست به کاخم اندرون سست وفا و سخت دل خرد قضیب و گرد کون چون به رخ افکنم گره کای پسر و بیا بده هیچ نگویدم که چه هیچ نپرسدم که چون کیرش خرد و مختصر کونش و ز پاچه تا … ادامه

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 290 و له فی المدیحة سحر چون تافت مهر از کاخ گردون گهر انگیخت این بحر صدف گون ز شنگرف شفق زنگارگون چرخ چو زنگاری لباسی غرقه در خون کنار آسمان از سرخی او چو روی لیلی و دامان مجنون چنان از چرخ نیلی تافت خورشید که چهر شاه از … ادامه