تا قبله ی ابروی تو ای یار کج است
قاآنی شیرازی – رباعی شماره 4 تا قبله ی ابروی تو ای یار کج است محراب دل و قبله ی احرار کج است ما جانب قبله ی دگر رو نکنیم آن قبله ی ماست گر چه بسیار کج است
قاآنی شیرازی – رباعی شماره 4 تا قبله ی ابروی تو ای یار کج است محراب دل و قبله ی احرار کج است ما جانب قبله ی دگر رو نکنیم آن قبله ی ماست گر چه بسیار کج است
قاآنی شیرازی – رباعی شماره 3 این دل که به شهر عشق سرگشته ی توست بیمار و غریب و در به در گشته ی توست برگشتگی بخت و سیه روزی او از مژگان سیاه برگشته ی توست
قاآنی شیرازی – رباعی شماره 2 دوشینه فتادم به رهش مست و خراب از نشوه ی عشق او نه از باده ی ناب دانست که عاشقم ولی می پرسید این کیست کجاییست چرا خورده شراب
قاآنی شیرازی – رباعی شماره 1 از کشت عمل بس است یک خوشه مرا در روی زمین بس است یک گوشه مرا تا چند چو گاو گرد خرمن گردیم چون مرغ بس است دانه ای توشه مرا