نه یار نوازد به کرم یک روزم
عبید زاکانی – رباعی شماره 39 نه یار نوازد به کرم یک روزم نه بخت که بر وصل کند پیروزم چون شمع برابر رخش گه گاهی از دور نگه می کنم و می سوزم
عبید زاکانی – رباعی شماره 39 نه یار نوازد به کرم یک روزم نه بخت که بر وصل کند پیروزم چون شمع برابر رخش گه گاهی از دور نگه می کنم و می سوزم
عبید زاکانی – رباعی شماره 38 دل در پی عشق دلبرانست هنوز وز عمر گذشته در گمانست هنوز گفتیم که ما و او به هم پیر شویم ما پیر شدیم و او جوانست هنوز
عبید زاکانی – رباعی شماره 37 ای دل پس از این غصه ی ایام مخور جز نی مطلب همدم و جز جام مخور مرسوم طمع مدار و تشریف مپوش ادرار قلم بر نه و انعام مخور
عبید زاکانی – رباعی شماره 36 ای بر دل هر کس ز تو آزار دگر بر خاطر هر کسی ز تو بار دگر رفتی به سفر عظیم نیکو کردی آن روز مبادا که تو یک بار دگر
عبید زاکانی – رباعی شماره 35 ای دل پس از این انده بیهوده مخور زین پیش غم بوده و نابوده مخور جان میده وداد طمع و حرص مده غم میخور و نان منت آلوده مخور
عبید زاکانی – رباعی شماره 34 ای لعل لبت به دلنوازی مشهور وی روی خوشت به ترکتازی مشهور با زلف تو قصه ای است ما را مشکل همچون شب یلدا به درازی مشهور
عبید زاکانی – رباعی شماره 33 از شوق توام هست بر آتش خاطر بیوصل توام نمیشود خوش خاطر در حسرت ابرو و سر زلف خوشت پیوسته نشسته ام مشوش خاطر
عبید زاکانی – رباعی شماره 32 ای در سر هر کس از تو سودای دگر در راه تو هر طایفه را رای دگر چیزی ز تو هر کسی تمنا دارد ما جز تو نداریم تمنای دگر
عبید زاکانی – رباعی شماره 31 هر لحظه رسد به من بلایی دیگر آید به دلم زخم ز جایی دیگر بر درد سری کز فلکم راست بود امروز فزود درد پایی دیگر
عبید زاکانی – رباعی شماره 30 دانا ز می و مغانه می نگریزد وز چنگ و دف و چغانه می نگریزد یک شاهد و دو ندیم و سه جام شراب البته از این سه گانه می نگریزد
عبید زاکانی – رباعی شماره 29 وصف لب او سخن چو آغاز کند وان رنگ رخش که بر سمن ناز کند از غنچه شنو چو غنچه لب بگشاید وز گل بطلب چو گل دهن باز کند
عبید زاکانی – رباعی شماره 28 دل با رخ دلبری صفایی دارد کو هر نفسی میل به جایی دارد شرح شب هجران و پریشانی ما چون زلف بتان دراز نایی دارد