زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار
سنایی غزنوی – غزل شماره 159 زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار زهی خط و زهی زلف زهی مور و زهی مار به نزدیک من از شق زهی شور و زهی شر به درگاه تو از حسن زهی کار و زهی بار به بالا و کمرگاه به زلفین و به … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 159 زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار زهی خط و زهی زلف زهی مور و زهی مار به نزدیک من از شق زهی شور و زهی شر به درگاه تو از حسن زهی کار و زهی بار به بالا و کمرگاه به زلفین و به … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 158 ما را مدار خوار که ما عاشقیم و زار بیمار و دلفگار و جدا مانده از نگار ما را مگوی سرو که ما رنج دیده ایم از گشت آسمان وز آسیب روزگار زین صعبتر چه باشد زین بیشتر که هست بیماری و غریبی و تیمار و هجر یار رنج … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 157 جانا ز غم عشق تو من زارم من زار از توده ی سیسنبر در بارم در بار هر چند که بیزار شدم من ز جفاهات زین مایه ی بیزاری بیزارم بیزار تا در کف اندوه بماندست دل من زین محنت و اندوه بر آزارم آزار از بهر رضای دل … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 156 ای من غلام عشق که روزی هزار بار بر من نهد ز عشق بتی صد هزار بار این عشق جوهریست بدانجا که روی داد بر عقل زیرکان بزند راه اختیار جز عشق و اختیار به میدان نام و ننگ نامرد را ز مرد که کردست آشکار جز درد عشق … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 155 هر که او معشوق دارد گو چو من عیار دار خوش لب و شیرین زبان خوش عیش و خوش گفتار دار یار معنی دار باید خاصه اندر دوستی تا توانی دوستی با یار معنی دار دار از عزیزی گر نخواهی تا به خواری اوفتی روی نیکو را عزیز و … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 154 عاشق مشوید اگر توانید تا در غم عاشقی نمانید این عشق به اختیار نبود دانم که همین قدر بدانید هرگز مبرید نام عاشق تا دفتر عشق برنخوانید آب رخ عاشقان مریزید تا آب ز چشم خود نرانید معشوقه وفا به کس نجوید هر چند ز دیده خون چکانید اینست … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 153 بیهوده چه شینید اگر مرد مصافید خیزید همی گرد در دوست طوافید از جانب خود هر دو جهان هیچ مجویید جز جانب معشوق اگر صوفی صافید چون مایه همی در پی یک سود بدادید آنگاه کنم حکم که در صرف صرافید تا بر نکنید جان و دل از غیر … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 152 میر خوبان را کنون منشور خوبی در رسید مملکت بر وی سهی شد ملک بر وی آرمید نامه آن نامه ست کاکنون عاشقی خواهد نوشت پرده آن پرده ست کاکنون عاشقی خواهد درید دلبران را جان همی بر روی او باید فشاند نوخطان را می همی بر یاد او … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 151 جمع خراباتیان سوز نفس کم کنید باده نهانی خورید بانگ جرس کم کنید نیست جز از نیستی سیرت آزادگان در ره آزادگان صحو و درس کم کنید راه خرابات را جز به مژه نسپرید مرکب طامات را زین هوس کم کنید مجمع عشاق را قبله ی رخ یار بس … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 150 هر کو به خرابات مرا راه نماید زنگ غم و تیمار ز جانم بزداید هر کو بگشاید در میخانه به من بر ایزد در فردوس برو بر بگشاید ای جمع مسلمانان پیران و جوانان در شهر شما کس را خود مزد نباید گویند سنایی را شد شرم به یک … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 149 هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود تا رنج وقت او همه اندر بلا شود آری بدین مقام نیارد کسی رسید تا همتش بریده ز هر دو سرا شود راهیست بلعجب که درو چون قدم زنی کمتر منازلش دهن اژدها شود بی چون و بی چگونه رهی کاندرو … ادامه
سنایی غزنوی – غزل شماره 148 هر که در بند خویشتن نبود وثن خویش را شمن نبود آنکه خالی شود ز خویشی خویش خویشی خویش را وطن نبود من مگوی ار ز خویش بی خبری زانکه از خویش مرده من نبود در خرابات هر که مرد از خویش تن او را ز من کفن نبود … ادامه