ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - صفحه 22 از 37 - ادبستان شعر پارسی

تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز

سنایی غزنوی – غزل شماره 183 تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز اندر طریق عشق مسلم نه ای هنوز عاشق نباشد آنکه مر او را خبر بود از سردی زمستان وز گرمی تموز در کوی عشق راست نیابی چو تیر و زه تا پشت چون کمان نکنی روی همچو توز چون در میان عشق چو … ادامه

با تابش زلف و رخت ای ماه دلفروز

سنایی غزنوی – غزل شماره 182 با تابش زلف و رخت ای ماه دلفروز از شام تو قدر آید وز صبح تو نوروز از جنبش موی تو برآید دو گل از مشک وز تابش روی تو برآید دو شب از روز بر گرد یکی گرد دل ما و در آن دل گر جز غم خود … ادامه

سکوت معنویان را بیا و کار بساز

سنایی غزنوی – غزل شماره 181 سکوت معنویان را بیا و کار بساز لباس مدعیان را بسوز و دور انداز سکوت معنویان چیست عجز و خاموشی لباس مدعیان چیست گفتگوی دراز مرا که فتنه و پروانه ی بلا کردند هزار مشعله ی شمع با دلم انباز به گرد خویش همی پرم و همی گویم گهی … ادامه

هر زمان چنگ بر کنار مگیر

سنایی غزنوی – غزل شماره 180 هر زمان چنگ بر کنار مگیر دل مسکین من شمار مگیر یک زمان در کنار گیر مرا ور نگیری ز من کنار مگیر جز به مهر تو میل نیست مرا جز مرا در زمانه یار مگیر گر نخواهی که بی قرار شوم جز به نزدیک من قرار مگیر بر … ادامه

ساقیا می ده و نمی کم گیر

سنایی غزنوی – غزل شماره 179 ساقیا می ده و نمی کم گیر وز سر زلف خود خمی کم گیر گر به یک دم بمانده ای در دام جستی از دام پس دمی کم گیر رو که عیسی دلیل و همره توست ره همی رو تو مریمی کم گیر عالمی علم بر تو جمع شدست … ادامه

ای یوسف حسن وکشی خورشید خوی خوش سیر

سنایی غزنوی – غزل شماره 178 ای یوسف حسن وکشی خورشید خوی خوش سیر از سر برون کن سرکشی امروز با ما باده خور زین باده ی چون ارغوان پر کن سبک رطل گران با ما خور ای جان جهان با ما خور ای بدر پدر ای خوش لب شیرین زبان خوش خوش درآ اندر … ادامه

ای سنایی کفر و دین در عاشقی یکسان شمر

سنایی غزنوی – غزل شماره 177   ای سنایی کفر و دین در عاشقی یکسان شمر جان ده اندر عشق و آنگه جان ستان را جان شمر کفر و ایمان گر به صورت پیش تو حاضر شوند دستگاه کفر بیش از مایه ی ایمان شمر ور نمی دانی که خود جانان چه باشد در صفا … ادامه

همواره جفا کردن تا کی بود ای دلبر

سنایی غزنوی – غزل شماره 176 همواره جفا کردن تا کی بود ای دلبر پیوسته بلا کردن تا کی بود ای دلبر من با تو دل یکتا وانگه تو ز غم تشنه چون زلف دوتا کردن تا کی بود ای دلبر پیراهن صبر ما اندر غم هجرانت چون چاک قبا کردن تا کی بود ای … ادامه

زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر

سنایی غزنوی – غزل شماره 175 زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر یک زمان از دوش برگیر ای پسر زانکه تا در بند و زنجیر توایم از در بندیم و زنجیر ای پسر عرصه تا کی کرد خواهی عارضین چون گل بی خار برخیز ای پسر هر زمان آیی به تیر انداختن هم … ادامه

چون سخنگویی از آن لب لطف باری ای پسر

سنایی غزنوی – غزل شماره 174 چون سخنگویی از آن لب لطف باری ای پسر پس به شوخی لب چرا خاموش داری ای پسر در ره عشق تو ما را یار و مونس گفت توست زان بگفتی از تو می خواهم یاری ای پسر دیر زی در شادکامی کز اثرهای لطیف مونس عقلی و جان … ادامه

من تو را ام حلقه در گوش ای پسر

سنایی غزنوی – غزل شماره 173 من تو را ام حلقه در گوش ای پسر پیش خود میدار و مفروش ای پسر جام می بستان ز ساقی ای صنم بوسه ای ده زان لب نوش ای پسر چنگ بستان و قلندروار زن تا به جان باز آورم هوش ای پسر آنچه هجران تو با ما … ادامه

ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسر

سنایی غزنوی – غزل شماره 172 ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسر میر میران خوانمت یا شاه میدان ای پسر آب حیوان داری اندر دُر و مرجان ای پسر دُر و مرجان خوانمت یا آب حیوان ای پسر باغ خندانی به عشرت ماه تابانی به لطف باغ خندان خوانمت یا ماه تابان ای … ادامه