هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 120 هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد وصل تو بتر که بی قرارم دارد هجر تو عزیز و وصل خوارم دارد این نیز مزاج روزگارم دارد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 120 هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد وصل تو بتر که بی قرارم دارد هجر تو عزیز و وصل خوارم دارد این نیز مزاج روزگارم دارد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 119 تن در غم تو در آب منزل دارد دل آتش سودای تو در دل دارد جان در طلب تو باد حاصل دارد پس کیست که او نیل تو را گل دارد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 118 آب از اثر عارض تو می گردد آتش زد و رخسار تو پر خوی گردد گر عاشق تو چو خاک لاشی گردد چون باد به گرد زلف تو کی گردد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 117 در دیده ی خصم نیک روی تو مباد بر عاشق سفله نیک خوی تو مباد چون قامت من دل دو توی تو مباد جز من پس ازین عاشق روی تو مباد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 116 ما را به جز از تو عالم افروز مباد بر ما سپه هجر تو پیروز مباد اندر دل ما ز هجر تو سوز مباد چون با تو شدم بی تو مرا روز مباد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 115 آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد گر چه به خیال توست بیهوده و باد بیهوده تو را به باد نتوانم داد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 114 آن را شایی که باشم از عشق تو شاد و آن را شایم که از منت ناید یاد با این همه چشم زخم ای حورنژاد در راه تو بنده با خود و بی خود باد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 113 چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد بر من سپه هجر تو پیروز مباد روزی اگر از تو باز خواهم ماندن شب باد همه عمر من آن روز مباد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 112 کاری که نه کار توست ناساخته باد در کوی تو مال و ملک درباخته باد گر چهره ی من جز از غم توست چو زر در بوته ی فرقت تو بگداخته باد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 111 گردی که ز دیوار تو برباید باد جز در چشمم از آن نشان نتوان داد ای در غم تو طبع خردمندان شاد هر کو به تو شاد نیست شادیش مباد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 110 از کبر چو من طبع تو بگریخته باد با خلق چو تو خلق من آمیخته باد دشمنت چو من به گردن آویخته باد یا همچو من آب روی او ریخته باد
سنایی غزنوی – رباعی شماره 109 اصل همه شادی از دل شاد تو باد تا بنده بود همیشه بر یاد تو باد بیداد همی کنی و دادم ندهی داد همه کس فدای بیداد تو باد