آن روز که مهر کار گردون زده اند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 168 آن روز که مهر کار گردون زده اند مهر زر عاشقی دگرگون زده اند واقف نشوی به عقل تا چون زده اند کاین زر ز سرای عقل بیرون زده اند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 168 آن روز که مهر کار گردون زده اند مهر زر عاشقی دگرگون زده اند واقف نشوی به عقل تا چون زده اند کاین زر ز سرای عقل بیرون زده اند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 167 دیده ز فراق تو زیان می بیند بر چهره ز خون دل نشان می بیند با این همه من ز دیده ناخشنودم تا بی رخ تو چرا جهان می بیند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 166 آنها که درین حدیث آویخته اند بسیار ز دیده خون دل ریخته اند بس فتنه که هر شبی برانگیخته اند آنگاه به حیلت از تو بگریخته اند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 165 آنها که اسیر عشق دلدارانند از دست فلک همیشه خونبارانند هرگز نشود بخت بد از عشق جدا بدبختی و عاشقی مگر یارانند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 164 عشق و غم تو اگر چه بی دادانند جان و دل من زهر دو آبادانند نبود عجب ار ز یکدگر شادانند چون جان من و عشق تو همزادانند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 163 عشاق اگر دو کون پیش تو نهند مفلس مانند و از خجالت نرهند من عاشق دلسوخته جانی دارم پیداست درین جهان به جانی چه دهند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 162 یک دم سر زلف خویش پر خم نکند تا کار مرا چو زلف درهم نکند خارم نهد و عشق مرا کم نکند خاری که چنو گل سپر غم نکند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 161 بسیار مگو دلا که سودی نکند ور صبر کنی به تو نمودی نکند چون جان تو صد هزار برهم نهد او و آتش زند اندرو و دودی نکند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 160 عشق تو کرای شادی و غم نکند عمر تو کرای سور و ماتم نکند زخم تو کرای آه و مرهم نکند چه جای کراییم کراهم نکند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 159 تا عشق قد تو همچو چنبر نکند در راه قلندری تو را سر نکند این عشق درست از آن کس آید به جهان کورا همه آب بحرها تر نکند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 158 با یاد تو جام زهر چون نوش کشند از کوی تو عاشقان بیهوش کشند بنمای به زاهدان جمال رخ خویش تا غاشیه ی مهر تو بر دوش کشند
سنایی غزنوی – رباعی شماره 157 سادات به یک بار همه مهجورند کز سایه ی حشمت تو مهتر دورند از غایت مهر تو به دل رنجورند گر شکر تو گویند به جان معذورند