ناید به کف آن زلف سمن مال به مال
سنایی غزنوی – رباعی شماره 252 ناید به کف آن زلف سمن مال به مال نی رقص کند بر آن رخان خال به خال ای چون گل نو که بینمت سال به سال گردنده چو روزگاری از حال به حال
سنایی غزنوی – رباعی شماره 252 ناید به کف آن زلف سمن مال به مال نی رقص کند بر آن رخان خال به خال ای چون گل نو که بینمت سال به سال گردنده چو روزگاری از حال به حال
سنایی غزنوی – رباعی شماره 251 زین پیش به شبهای سیاه شبه ناک خورشید همی نمودی از عارض پاک امروز به عارضت همی گوید خاک ای روز زمانه “انعم الله مساک”
سنایی غزنوی – رباعی شماره 250 ای آصف این زمانه از خاطر پاک همچون ز سلیمان ز تو شد دیو هلاک ای همچو فرشته اندرین عالم خاک آثار تو و شخص تو دور از ادراک
سنایی غزنوی – رباعی شماره 249 کردی تو پریر آب وصل از رخ پاک تا دی شدم از آتش هجر تو هلاک امروز شدی ز باد سردم بی باک فردا کنم از دست تو بر تارک خاک
سنایی غزنوی – رباعی شماره 248 آن روز که شیر خوردم از دایه ی عشق از صبر غنی شدم به سرمایه ی عشق دولت که فگند بر سرم سایه ی عشق بر من به غلط ببست پیرایه ی عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 247 خورشید سما بسوزد از سایه ی عشق پس چون شده ای دلا تو همسایه ی عشق جز آتش عشق نیست پیرایه ی عشق اینست بتا مایه و سرمایه ی عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 246 چشمی دارم ز اشک پیمانه ی عشق جانی دارم ز سوز پروانه ی عشق امروز منم قدیم در خانه ی عشق هشیار همه جهان و دیوانه ی عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 245 کی بسته کند عقل سراپرده ی عشق کی بازآرد خرد ز ره برده ی عشق بسیار ز زنده به بود مرده ی عشق ای خواجه چه واقفی تو از خرده ی عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 244 گویند که کرده ای دلت برده ی عشق وین رنج تو هست از دل آورده ی عشق گر بردارم ز پیش دل پرده ی عشق بینند دلی به نازپرورده ی عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 243 جز تیر بلا نبود در ترکش عشق جز مسند عشق نیست در مفرش عشق جز دست قضا نیست جنیبت کش عشق جان باید جان سپند بر آتش عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 242 تحویل کنم نام خود از دفتر عشق تا باز رهم من از بلا و سر عشق نه بنگرم و نه بگذرم بر در عشق عشق آفت دینست که دارد سر عشق
سنایی غزنوی – رباعی شماره 241 جز من به جهان نبود کس در خور عشق زان بر سر من نهاد چرخ افسر عشق یک بار به طبع خوش شدم چاکر عشق دارم سر آنکه سر کنم در سر عشق