غزلیات سحاب

سحاب اصفهانی – غزل شماره 3 تا سازم آشنایت ناآشنا نگارا بیگانه کردم از خویش یاران آشنا را با آنکه جز صبا نیست پیکی ز من به کویش خواهم که ره نباشد در کوی او صبا را چون من کسی گذارد سر بر خط غلامیش بیرون چرا نهد کس از حد خویش پا را؟ از … ادامه

سحاب اصفهانی – غزل شماره 2 ای ذات تو افتخار دنیا نازان به تو امهات و آبا عنوان کتاب آفرینش از نام تو یافته است طغرا با جوهر اولین وجودت از شایبه ی دویی مبرا شد جای تو در جهان و باشد بحری به میان قطره ای جا از ریزش آستین وجودت دامان ثری است … ادامه

سحاب اصفهانی – غزل شماره 1 زهی طغرای نام نامیت عنوان دیوان‌ها نیابد زیب بی‌نام همایون تو عنوان‌ها ز گلزارت گلی هر روز گردد زیب دامانی که افشانند از آن گل دیده‌ها گل‌ها به دامان‌ها ز یک نور است روشن هر طرف چاک گریبانی وز آن چاک گریبان چاک‌ها بین بر گریبان‌ها ندارد طاقت دیدار … ادامه