ابیات پراکنده رودکی

رودکی ابیات پراکنده شماره 165   آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ بر سبزه باده خوش بود اکنون، اگر خوری  

رودکی ابیات پراکنده شماره 164   مرا با تو بدین باب تاب نیست که تو راز به از من به سر بری  

رودکی ابیات پراکنده شماره 163 نیل دمنده تویی به گاه عطیت پیل دمنده به گاه کینه گذاری  

رودکی ابیات پراکنده شماره 162   چه نیکو سخن گفت؟ یاری بیاری که: تا کی کشم از خسر ذل و خواری؟  

رودکی ابیات پراکنده شماره 161   باغ ملک آمد طری از رشحه ی کلک وزیر زان که افشک می‌کند مر باغ و بستان را طری  

رودکی ابیات پراکنده شماره 160   من کنم پیش تو دهان پر باد تا زنی بر لبم تو زابگری  

رودکی ابیات پراکنده شماره 159   بتا، نخواهم گفتن تمام مدح ترا به شرم دارد خورشید، اگر کنم سپری  

رودکی ابیات پراکنده شماره 158 کار بوسه چو آب خوردن شور بخوری بیش، تشنه‌تر گردی  

رودکی ابیات پراکنده شماره 157   گه در آن کندز بلند نشین گه بدین بوستان چشم گشای  

رودکی ابیات پراکنده شماره 156   بر تو رسیده بهر دل تنگ چاره‌ای از حال من ضعیف بیندیش چاره‌ای  

رودکی ابیات پراکنده شماره 155   مهر جویی ز من و بی مهری هده خواهی ز من و بیهده‌ای  

رودکی ابیات پراکنده شماره 154   گه ارمنده‌ای و گه ارغنده‌ای گه آشفته‌ای و گه آهسته‌ای