حافظ-قطعه شماره 34 پادشاها لشکر توفیق همراه تو اند خیز اگر بر عزم تسخیر جهان ره می‌کنی با چنین جاه و جلال از پیشگاه سلطنت آگهیّ و خدمت دلهای آگه می‌کنی با فریب رنگ این نیلی خم زنگارفام کار بر وفق مراد صبغة الله می‌کنی آن که ده با هفت و نیم آورد بس سودی … ادامه
حافظ-قطعه شماره 33 ساقیا باده که اکسیر حیات است بیار تا تن خاکی من عین بقا گردانی چشم بر دور قدح دارم و جان بر کف دست به سر خواجه که تا آن ندهی نستانی همچو گل بر چمن از باد میفشان دامن زآنکه در پای تو دارم سر جان‌افشانی بر مثانی و مثالث … ادامه
حافظ-قطعه شماره 32 خسروا دادگرا شیردلا بحرکفا ای جلال تو به انواع هنر ارزانی همه آفاق گرفت و همه اطراف گشاد صیت مسعودی و آوازه ی شه سلطانی گفته باشد مگرت ملهم غیب احوالم این که شد روز سفیدم چو شب ظلمانی در سه سال آنچه بیندوختم از شاه و وزیر همه بربود به … ادامه
حافظ-قطعه شماره 31 آن میوه ی بهشتی کآمد به دستت ای جان در دل چرا نکشتی از دست چون بهشتی تاریخ این حکایت گر از تو باز پرسند سرجمله‌اش فروخوان از میوه ی بهشتی
حافظ-قطعه شماره 30 گدا اگر گهر پاک داشتی در اصل بر آب نقطه ی شرمش مدار بایستی ور آفتاب نکردی فسوس جام زرش چرا تهی ز می خوشگوار بایستی وگر سرای جهان را سر خرابی نیست اساس او به از این استوار بایستی زمانه گر نه زر قلب داشتی کارش به دست آصف صاحب … ادامه
حافظ-قطعه شماره 29 به من سلام فرستاد دوستی امروز که ای نتیجه ی کلکت سواد بینایی پس از دو سال که بختت به خانه باز آورد چرا ز خانه ی خواجه به در نمی‌آیی جواب دادم و گفتم بدار معذورم که این طریقه نه خودکامی ست و خودرایی وکیل قاضی‌ام اندر گذر کمین کرده … ادامه
حافظ-قطعه شماره 28 به روز شنبه ی سادس ز ماه ذی الحجّه به سال هفتصد و شصت از جهان بشد ناگاه ز شاهراه سعادت به باغ رضوان رفت وزیر کامل ابونصر خواجه فتح الله
حافظ-قطعه شماره 27 به گوش جان رهی منهی ای ندا در داد ز حضرت احدی لا اله الا الله که ای عزیز کسی را که خواری ست نصیب حقیقت آنکه نیابد به زور منصب و جاه به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه
حافظ-قطعه شماره 26 ساقیا پیمانه پر کن زآنکه صاحب مجلست آرزو می‌بخشد و اسرار می‌دارد نگاه جنّت نقد است اینجا عیش و عشرت تازه کن زآنکه در جنت خدا بر بنده ننویسد گناه دوستداران دوستکامند و حریفان با ادب پیشکاران نیکنام و صف نشینان نیکخواه ساز چنگ آهنگ عشرت صحن مجلس جای رقص خال … ادامه
حافظ-قطعه شماره 25 ای معرّا اصل عالی جوهرت از حرص و آز وی مبرّا ذات میمون اخترت از زرق و ریو در بزرگی کی روا باشد که تشریفات را از فرشته بازگیری آنگهی بخشی به دیو
حافظ-قطعه شماره 24 در این ظلمت سرا تا کی به بوی دوست بنشینم گهی انگشت بر دندان گهی سر بر سر زانو بیا ای طایر دولت بیاور مژده ی وصلی عسی الایامُ اَن یرجعن قوماً کالّذی کانوا
حافظ-قطعه شماره 23 دلا دیدی که آن فرزانه فرزند چه دید اندر خم این طاق رنگین به جای لوح سیمین در کنارش فلک بر سر نهادش لوح سنگین
