ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 9 از 79 - ادبستان شعر پارسی

ای کاروان منزل آخر چه بار داری

ای کاروان منزل آخر چه بار داری نقد ابد گزیدی یا یار زنگباری چون شاه نقد جوید هر جنس در نگنجد می جوی نقد خود را اندر تن حصاری این قلعه چار برج است یک پاسبان اصلی بشناس پاسبان را بگذار هر چهاری تن خاک و باد و آبست آتش درو مسلط اینها چو قرب … ادامه

وه که دلم برد غمزه های نگاری

وه که دلم برد غمزه های نگاری شیر شگرف آمد و ضعیف شکاری هیچ دلم چون نبود خالی از اندوه درد و غمم چون بود ز یار و دیاری از پی این عشق اشک هاست روانه خوب و شهی آمد و لطیف نثاری چشم بپای چو ابر آب فشاند تا ننشیند بر آن نثار غباری … ادامه

چشم منش چون بدید گفت که نور منی

چشم منش چون بدید گفت که نور منی جان منش چون بدید گفت که جان منی صبر از آن صبر کرد شکر بشکر تو دید فقر از آن فخر شد کز تو شود او غنی گاه منم بر درت حلقه در می زنم گاه تویی بر درم حلقه دل می زنی باد صبا سوی عشق … ادامه

بر در خانه منم ای مه و ای مشتری

بر در خانه منم ای مه و ای مشتری جمله منم تو شده گشته من از من بری بر در تو جانها جمله به سر ایستند زانکه نیند جانها بر در تو سرسری حسن تو خود برده است از دل و از جان قرار پس چه شود حال چون لطف کنی بر سری از دم … ادامه

اه که چه شیرین بتیست در تتق زرکشی

اه که چه شیرین بتیست در تتق زرکشی وه که چه می زیبدش بدخویی و سرکشی گاه چو در می رود قاعده شب روان می کند از اختران شیوه لشکرکشی گاه ز غیرت رود از همه چشمی نهان تا دل خود را ز هجر تو سوی آذر کشی ای خنک آن دم که تو خسرو … ادامه

این دل من سوی شاه نیک تو مستعجلی

این دل من سوی شاه نیک تو مستعجلی بی سر و بی پادشه گوی که لا یعقلی خار فراق ست هجر پای تو تا سر دلا گر چه تو از گلشن تازه مثال گلی چون برسی سوی او یاد بیاری ز من وز جگر خسته ام پس تو چگونه دلی حضرت او آینه تو چو … ادامه

از صفت آینه گر به صفا در رسی

از صفت آینه گر به صفا در رسی نیک مصفا دلی سخت عجائب کسی صدر ملایک شوی گر چه تو دیدی بدی بحر شوی گر چه تو بر لب دریا خسی گفتم ای نور چشم چون که ببینم تو را بحر نخواهم از آن که مر مرا تو بسی جامه جان ضرب کن گر هوست … ادامه

از کجا آمده ای می دانی

از کجا آمده ای می دانی از میان حرم سلطانی یاد کن هیچ به یادت ناید آن مقامات خوش روحانی چو فراموش شدستت آن ها لاجرم خیره و سرگردانی جان فروشی به یکی بستر خاک این چه بیع است بدین ارزانی طلب تو ز فلک آمده اند خوبرویان خوش نورانی بهل این گفت و بدیشان … ادامه

عذر العشق فزلت قدمی

عذر العشق فزلت قدمی مزج الفرقة دمعی بدمی وجد القلب بما اورثنی ندما فی ندم فی ندمی کرة الحجب وجودی و نآی اسفا لیت وجودی عدمی و سقی الصب و قد اسکرنی شرب القلب و ماذاق فمی ای صنم لطف ترا می دانم نیم ای دوست بدان حد عجمی ز لطیفی تو گر شکر ترا … ادامه

آنچه در سینه نهان می داری

آنچه در سینه نهان می داری درنیابند چه می پنداری خفته پنداشته ای دل ها را که خدایت دهدا بیداری هر درخت آنچ که دارد در دل آن پدید ست گلی یا خاری ای چو خفاش نهان گشت ز روز تا بدانند که تو بیماری به خدا از همگان فاشتری گر چه در پیشگه اسراری … ادامه

ناگهان بستد دلم دلدارکی

ناگهان بستد دلم دلدارکی شنگلی شنگولکی عیارکی چستکی کم گو یکی پروانکی ترگلی گل چهرکی طرارکی شوخکی شیرینکی موزونکی جانکی جانانکی دلدارکی خوبکی زیبایکی نیکویکی شورک انگیزی شکر گفتارکی مستکی جادویکی گستاخکی سحرک آمیزی و دل آزارکی خرمی افزایکی غم کاهکی شادمانی بخشکی غم خوارکی بویک زلفینک مشکینکش مشکک افشانی و عنبر بارکی حسنک رخسارکی … ادامه

تا برفت از ما چو بر ما آمدی

تا برفت از ما چو بر ما آمدی اندر آ جانا که بر جا آمدی چون شنیدی ناله پنهان دل همچو جان در جسم پیدا آمدی از قدومت جان مرده زنده شد زانکه جان جمله جانها آمدی هر طرف گلهای گوناگون برست در درون جان ما تا آمدی محو کردی اختران را بر فلک همچو … ادامه