ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 8 از 79 - ادبستان شعر پارسی

سوگند خورده ای که از این پس جفا کنی

سوگند خورده ای که از این پس جفا کنی سوگند بشکنی و جفا را رها کنی امروز دامن تو گرفتیم و می کشیم تا کی بهانه گیری و تا کی دغا کنی می خند و آن لبت صنما مژده می دهد کاندیشه کرده ای که از این پس وفا کنی بی تو نماز ما چو … ادامه

ای ماه روی با لب خندان خوش آمدی

ای ماه روی با لب خندان خوش آمدی مجموع کرده زلف پریشان خوش آمدی ما را هزار گونه سعادت جمال تست هرگز مبا کمال تو نقصان خوش آمدی هست او همای دولت و سیمرغ معرفت پرواز کرده سوی فقیران خوش آمدی گر تو قدم به حجره درویش خود نهی جان و دلم فدای تو قربان … ادامه

ای آنکه در دلی چه عجب دل گشادستی

ای آنکه در دلی چه عجب دل گشادستی یا در میان جانی یا جان فزاستی آمیزش و منزهیت در خصومتند کی جان ماستی تو عجب یا تو ماستی گر آنی و گر اینی و گر بحر لذتی جمله حلاوت و طربی بی عطاستی تو امر مطلقی و بر نارسیدگان این است اعتقاد که خوف و … ادامه

ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری

ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری وز شور خویش بر من شوریده ننگری بر چهره نزار تو صفرای دلبری است تا خود چه دیده ای که ز صفراش اصفری ای دل چه آتشی که به هر باد برجهی نی نی دلا کز آتش و از باد برتری ای دل تو هر چه هستی … ادامه

وقتی خوش است ای دل بشنو بحق یاری

وقتی خوش است ای دل بشنو بحق یاری ارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری دل را مکن چو خاره مگزین ز ما کناره یا منیت الفوادی واری و لاتماری ساقی خلاص روحی در ده می صبوحی اللیل قد تولی و البدر فی التواری ای برده هوش ما را یار آر دوش ما را اسقیتنا … ادامه

گر مرد این حدیثی ره پیش بر بمردی

گر مرد این حدیثی ره پیش بر بمردی ورنه بخانه بنشین چه مرد این نبردی مردان هزار دریا خوردند و تشنه مردند تو مست از چه گشتی چون جرعه ای نخوردی گفتی برو سپردن گردی بر آرم از ره نی هیچ ره سپردی نی هیچ گرد کردی برخیز و خاک ره شو در زیر پای … ادامه

گر از فتور هر کس مقصود را بمانی

گر از فتور هر کس مقصود را بمانی میدان که تو همیشه خیره سر زمانی وان کارهای هر کس در راهت امتحانست ماریست گر کشیدی واصل شود امانی آن کارهاست ظاهر آن کارهاست باطن عاشق چه باک دارد ز آفات دو جهانی عاشق نباشد آن کس کو گفت من بلاها بر خود نگیرم ایرا وصلی … ادامه

درهم شکن چو شیشه خود را چو مست جامی

درهم شکن چو شیشه خود را چو مست جامی بد نام عشق جان شو اینست نیکنامی پرذوق چون صراحی بنشین اگر نشینی کن کالقدح مذیقا للقوم فی القیامی عقل تو پای بندی عشق تو سربلندی العقل فی الملام والعشق فی المدامی الدیک فی صباح واللیل فی انهزام والصبح قد تبدی فی میحة الظلامی معشوق جز … ادامه

چون آتشین دمی را یکدم تو می نپوشی

چون آتشین دمی را یکدم تو می نپوشی ای دوست چند جوشم گویی که چند جوشی ای جان و عقل مسکین کی یابد از تو تسکین زین سان که تو نهادی قانون می فروشی سرنای جان ها را در می دمی تو دم دم نی را چه جرم باشد چون تو همی خروشی روپوش برنتابد … ادامه

جامی ز عشق پر کن صاف و رواق ساقی

جامی ز عشق پر کن صاف و رواق ساقی تا محو گردد از جان صدق و نفاق ساقی آن مادر بدی را چادر کشان و سرمست از خم خسروانی بستان طلاق ساقی عقل است چون پدر لیک آن مادر خیانت با این پدر بجنگ است گشتیم عاق ساقی زیرا که عشق جانی در جام ماست … ادامه

تا کی دلا تو دور از روی نگار باشی

تا کی دلا تو دور از روی نگار باشی گلزار او نبینی رنجور و زار باشی از وی نظر نبینی از وی خبر نیابی چون ماهیی ز بحرش در انتظار باشی گرگ فراق فربه گشتست خون مادر اندر فراق یوسف لاشک نزار باشی چشمش چو آهوی بود یا شیر بیشه عاشق زین هر چه هر … ادامه

ای دل ز جان گذر کن تا جان جان ببینی

ای دل ز جان گذر کن تا جان جان ببینی بگذار این جهان را تا آن جهان ببینی تا نگذری ز دنیا هرگز رسی به عقبی آزاد شو از اینجا تا بی گمان ببینی گر تو نشان بجویی ای یار اندرین ره از خویش بی نشان شو تا تو نشان ببینی از چار و پنج … ادامه