ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 5 از 79 - ادبستان شعر پارسی

جان جانی و جان صد جانی

جان جانی و جان صد جانی می زنی نعره های پنهانی هر که کر نیست بشنود وصفت نعل معکوس و خفیه می دانی غیر احمق به فهم این نرسد عارت آمد از این لت انبانی سد پیش و پس تو این عارست که سرافراز و قطب سلطانی چون گریزی از این فزون گردد کای فلان … ادامه

تا شدستی امیر چوگانی

تا شدستی امیر چوگانی ما شدستیم گوی میدانی ما در این دور مست و بی خبریم سر این دور را تو می دانی چون به دور تسلسل انجامد نکته ابتر بود به ربانی لیک دور و تسلسل اندر عشق شرط هر حجتست و برهانی گوش موشان خانه کی شنود نعره بلبل گلستانی چشم پیران کور … ادامه

تا تو در بند کفر و دین باشی

تا تو در بند کفر و دین باشی دور زان یار نازنین باشی بگذر از ما به سوی حق تا تو خاتم عشق را نگین باشی کی شوی همنشین حضرت دوست تا تو با خویش همنشین باشی پای نه بر سر جهان تا تو برتر از چرخ هفتمین باشی دیده راه بین چو نیست تو … ادامه

تا تو از خویشتن سفر نکنی

تا تو از خویشتن سفر نکنی خویشتن را ز خود خبر نکنی نه شوی محرم حریم وصال بر سر کوی او گذر نکنی جز بدان نور دیده می باید که بهر جانبی نظر نکنی تا دل از غیر او نپردازی از رخش دیده بهره ور نکنی تا نپوشی لباس اسما را در مسمی یکی سفر … ادامه

هجر ما را کنار بایستی

هجر ما را کنار بایستی وین سفر را قرار بایستی شیر بیشه میان زنجیرست شیر در مرغزار بایستی ماهیان می طپند اندر ریگ چشمه یا جویبار بایستی شهر سرگین پرست پر گشته ست مشک نافه تتار بایستی مشک از پشک کس نمی داند مشک را انتشار بایستی به یکی غم چو جان نخواهم داد یک … ادامه

ای که درد مرا تو درمانی

ای که درد مرا تو درمانی نظری کن ز عین انسانی برقع از روی برفکن که شود روشن این خاندان ظلمانی دلم از درد فرقتت خون شد آخر ای دلنواز میدانی یک کرشمه اگر کنی چه شود دل ما را ز بند برهانی چه شود اگر روا کنی به کرم حاجت بی دلان بآسانی بکن … ادامه

ای که مستک شدی و نیکویی

ای که مستک شدی و نیکویی تو غریبی و یا از این کویی نه چپست و نه راست در جانست آن که جان خسته از پی اویی جز به چوگان او مگردان سر که به میدان او یکی گویی در ره او نماند پای مرا زانوام را نماند زانویی هین خمش کن در این حدیث … ادامه

ای که اندر میان غوغایی

ای که اندر میان غوغایی خوی کن پاره ای به تنهایی خلوتی را عظیم سودایی است رو بپرسش که در چه سودایی ور بخواهی که بخت بگشاید زیر هر سایه رخت نگشایی زیر سایه درخت بخت آور زود منزل کن و فرود آیی خلوت آنست که در پناه کسی خوش بخسپی و خوش بیاسایی ور … ادامه

ای خجل از تو شکر آزادی

ای خجل از تو شکر آزادی لایق آن وصال کو شادی عشق را بین که صد دهان بگشاد چون تو چشمان عشق بگشادی ای دلا گرد حوض می گشتی دیدی آخر که درهم افتادی ز آب و آتش چو باد بگذشتی ای دل ار آتشی و گر بادی دل و عشق اند هر دو شاگردش … ادامه

آوخ آوخ چو من وفاداری

آوخ آوخ چو من وفاداری در تمنای چون تو دلداری آن جفاها که کرده ای با من نکند هیچ یار با یاری آوخ آوخ طبیب خون ریزی بر سر زار زار بیماری گفتمش قصد خون من داری بی خطا و گناه گفت آری عشق جز بی گناه می نکشد نکشد عشق او گنه کاری هر … ادامه

ای دل ار محنت و بلا داری

ای دل ار محنت و بلا داری بر خدا اعتمادها داری اینچنین حضرتی و تو نومید مشو ای دل اگر خدا داری رخت اندیشه می کشی هرجا بنگر آخر دگرا کرا داری لطفهایی که کرد چندین گاه یاد آور اگر وفاداری چشم سر داد و چشم سر ایزد چشم جای دگر چرا داری عمر ضایع … ادامه

صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

صنما خرگه توم که بسازی و برکنی قلمی ام به دست تو که تراشی و بشکنی منم آن شقه علم که گهم سرنگون کنی و گهی بر فراز کوه برآری و برزنی منم آن ذره هوا که در این نور روزنم سوی روزن از آن روم که تو بالای روزنی هله ذره مگو مرا چو … ادامه