ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 22 از 79 - ادبستان شعر پارسی

ره از اغیار خالی کن چو عزم کوی ما داری

ره از اغیار خالی کن چو عزم کوی ما داری نظر بر غیر ما مفکن چو قصد روی ما داری به ذوق از لا به بالا رو که تا لالای ما کردی صدف کن گوهر خود را اگر لؤلؤی ما داری کسی دیگر چو هویی را مسلم نیست الا هو بگو یا هو و یا … ادامه

تویی پای علم جانا به لشکرگاه زیبایی

تویی پای علم جانا به لشکرگاه زیبایی که سلطان سلاطینی و چوپان جمله یغمایی حلاوت را تو بنیادی که خوان عشق بنهادی که سازد این چنین حلوا جز آن استاد حلوایی جهان را گر بسوزانی فلک را گر بریزانی جهان را صیت می داند که صد نوعش بیارایی بیا پهلوی من بنشین که خنیدم از … ادامه

بیا ساقی که مهجورم از آن دلدار پنهانی

بیا ساقی که مهجورم از آن دلدار پنهانی ز وصل او نشانم ده ز احوالم چو می دانی ز نور اوست چشم ما چنین بیننده ای غافل شود چشم تو هم روشن گر این اسرار برخوانی مسیح وقت می آید برای رنگ رز خانه که رنگ بوالعجب آرد به هر تصنیف و دستانی چه دستان … ادامه

بیا بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری

بیا بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری کبوترهای دل ها را تویی شاهین اشکاری بود جان های مابسته شوند از بند تن رسته بود دل های افسرده ز حر تو شود جاری بسی اشکوفه و دل ها که پنهادند در گل ها همی پایند یاران را به دعوتشان مکن یاری به کوری … ادامه

اخلائی اخلائی صفونی عند مولایی

اخلائی اخلائی صفونی عند مولایی و قولوا ان او والی قد استولت لافیایی اخلایی اخلایی، مرا جانیست سودایی چو طوفان بر سرم بارد غم و سودا ز بالایی و قولوا  ایها المولی الا یا نصرةالدنیا فجدلی نظرة احیا، اذا ما شئت القایی اخلایی اخلایی،بشویید از دل من دست کزین اندیشه دادم دل به دست موج … ادامه

اگر جاماس و لقمانی وگر تو ماه کنعانی

اگر جاماس و لقمانی وگر تو ماه کنعانی وگر زشتی و زیبایی به وقت مرگ درمانی اگر سلطان و دربانی و یا با داد و احسانی وگر با جا و بیجایی به وقت مرگ درمانی اگر تو آسیابانی وگر با باغ و بستانی به دانایی چو لقمانی به وقت مرگ درمانی اگر تو شاه کرمانی … ادامه

الا یا صاحب الذار رایت الحسن فی الجاری

الا یا صاحب الذار رایت الحسن فی الجاری فاوقد بیننا ناراً لیطفی نوره ناری چو من تازی همی گویم بکوشم پارسی گویی مگر بدخمدتی کردم که رو این سو نمی آری نکردم جرم ای مه رو ولی انعام عام او به هر باغی گلی سازد که تا نبود کسی عاری غلامان دارد او رومی غلامان … ادامه

الا امروز دلدارم کند چون دوش بدمستی

الا امروز دلدارم کند چون دوش بدمستی درافتد در جهان غوغا درافتد شور در هستی الا ای عقل شوریده بد و نیک جهان دیده که امروز است دست خون اگر چه دوش ازو رستی درآمد ترک در خرگه چه جای ترک قرص و مه کی دیده است ای مسلمانان مه گردون در این پستی چو … ادامه

فرست باده جان را به رسم دلداری

فرست باده جان را به رسم دلداری بدان نشان که مرا بی‌نشان همی‌داری بدان نشان که به هر شب چو ماه می‌تابی ز ابر دل قطرات حیات می‌باری چه قطره‌هاست که از حرف عشق می‌بارد ز گل گلی بفزاید ز خار هم خاری میان خار و گل این سینه‌ها چو بلبل مست ضمیر عشق دل … ادامه

ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی نهاده جام چو خورشید بر کف دستی ز نوبهار رخش این جهان گلستانی به پیش قامت زیباش آسمان پستی فروگرفت مرا مست وار و می‌گفتم بجستمی من از او گر بهانه‌ای هستی بگفت حیله مکن هین گمان مبر که اگر تن تو حیله شدی سر به سر ز ما … ادامه

طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

طواف کعبه دل کن اگر دلی داری دلست کعبه معنی تو گل چه پنداری طواف کعبه صورت حقت بدان فرمود که تا به واسطه آن دلی به دست آری هزار بار پیاده طواف کعبه کنی قبول حق نشود گر دلی بیازاری بده تو ملکت و مال و دلی به دست آور که دل ضیا دهدت … ادامه

پدید گشت یکی آهوی در این وادی

پدید گشت یکی آهوی در این وادی به چشم آتش افکند در همه نادی همه سوار و پیاده طلب درافتادند بجهد و جد نه چون تو که سست افتادی چو یک دو حمله دویدند ناپدید شد او که هیچ بوی نبردی کسی به استادی لگام‌ها بکشیدند تا که واگردند نمود باز بدیشان فزودشان شادی چو … ادامه