ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 2 از 79 - ادبستان شعر پارسی

ای آنکه از جهل اندر مماتی

ای آنکه از جهل اندر مماتی ما راست از تو دم حیاتی ساقی مستان در ده به بستان آن جام باقی بی ترهاتی گر بر زمینی بر چرخ بر پر ور بر سمایی می ده حیاتی غلغل در افکن در عالم جان کز عالم جان یابی نجاتی برجوش بخروش این پند بنیوش در این صفات … ادامه

تو هر چند صدری شه مجلسی

تو هر چند صدری شه مجلسی ز هستی نرستی در این مجلسی بده وام جان گر وجوهیت هست درآ مفلسانه اگر مفلسی غریبان برفتند و تو حبس غم گه از بی کسی و گه از ناکسی در این راه بیراه اگر سابقی چو واگردد این کاروان واپسی لطیفان خوش چشم هستند لیک به چشمت نیایند … ادامه

بسودای آن شاه بیچون تویی

بسودای آن شاه بیچون تویی دوان سوی آن هفت گردون تویی طلبکار آن در شاهی بدانک فرو رفته بحر پرخون تویی به فرمان همت فرو رفته ای به جاروب لا هر چه مادون تویی چو رشک هزاران چو لیلی ویست دلا در هواهاش مجنون تویی ازین فتنه ای که جهان تو نبرد به جان تو … ادامه

الا هات حمرا کالعندمی

الا هات حمرا کالعندمی کانی و مزجتها عن دمی شدم از دل و جان سیه گوش تو چو در بیشه معنوی ضیغمی می درغمی خور اگر در غمی که شادی فزاید می درغمی مگو نام فردا اگر صوفیی همین دم یکی شو اگر ادهمی چرا تشنه باشی تو در مجلسی چرا خشک باشی چو در … ادامه

هم ایثار کردی هم اسرار گفتی

هم ایثار کردی هم اسرار گفتی که از جور دوری و با لطف جفتی چراغ خدایی به جایی که آیی حیات جهانی به هر جا که افتی تو قانون شادی به عالم نهادی جهان بخش کردی چه درها که سفتی ولیکن ز مستان به مکر و به دستان شرابیست نادر که آن را نهفتی به … ادامه

نشانت که جوید که تو بی نشانی

نشانت که جوید که تو بی نشانی مکانت که یابد که تو بی مکانی چه صورت کنیمت که صورت نبندی که کفهاست صورت تو بحر معانی از آن سوی پرده چه شهری شگرفست که عالم از آن جاست یک ارمغانی به نو نو هلالی به نو نو خیالی رسد تا نماند حقایق نهانی گدارو مباش … ادامه

گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

گل سرخ دیدم شدم زعفرانی یکی لعل دیدم شدم زر کانی دلم چون ستاره شبی در نظاره به هر برج می شد به چرخ معانی چو در برج عشاق پا درنهاد او سری کرد ماهی ز افلاک جانی چو آن مه برآمد به چشمش درآمد زمین درنگنجد از آن آسمانی دلم پاره پاره بشد عشق … ادامه

گهی پرده سوزی گهی پرده داری

گهی پرده سوزی گهی پرده داری تو سر خزانی تو جان بهاری خزان و بهار از تو شد تلخ و شیرین توی قهر و لطفش بیا تا چه داری بهاران بیاید ببخشی سعادت خزان چون بیاید سعادت بکاری ز گلها که روید بهارت ز دلها به پیش افکند گل سر از شرمساری کزین گل کز … ادامه

عجیب العجایب تویی در کیایی

عجیب العجایب تویی در کیایی نما روی خود گر عجب می نمایی تویی محرم دل تویی همدم دل بجز تو که داند ره دلگشایی تو دانی که دل کجاها فتادست اگر دل نداند ترا که کجایی برافکن برو سایه ای از سعادت که مسجود قافی و جان همایی جهان را بیارا به نور نبوت که … ادامه

دلا تو مرا گر ببینی ندانی

دلا تو مرا گر ببینی ندانی به جان آتشینم به رخ زعفرانی دل از دل بکندم که تا دل تو باشی ز جان هم بریدم که جان را تو جانی ز خون بر رخ من تو دیدی نشان ها تو آب حیاتی که در تن روانی تو شاه عظیمی که در دل مقیمی کنون رفت … ادامه

چو عشقش برآرد سر از بی قراری

چو عشقش برآرد سر از بی قراری تو را کی گذارد که سر را بخاری کجا کار ماند تو را در دو عالم چو از عشق خوردی یکی جام کاری من از زخم عشقش چو چنگی شدستم سهیم است در من بجز بانگ و زاری تو خواهی که پوشی بدین ناله خود را تو حیلت … ادامه

چو آن مه برآید به سوی دیاری

چو آن مه برآید به سوی دیاری نماند مهان را به عشقش قراری به چاه فراقش ز مستی فتادم کمندش بجویی ز چاهم بر آری چو زاری عاشق مهم دوست دارد همه مو به مویم به مویه بزاری بر آری به زاری بگویی بر آری که زارست بی حد ز عشقت نزاری امید قبای وصال … ادامه