ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 11 از 79 - ادبستان شعر پارسی

نفسی به فکر بگشا سر درج آشنایی

نفسی به فکر بگشا سر درج آشنایی بنگر به گوهر خود که چه آیی از کجایی بطلب کمال خود را بشناس حال خود را نظر جمال خود را بنگر چه خوش لقایی تو خلاصه وجودی تو نشانه سجودی تویی آنکه بر گشاده گره منی و مایی تو چه بی نظیر ذاتی تو چه مشرب حیاتی … ادامه

سر و پا برهنه آمد ز نشان بی نشانی

سر و پا برهنه آمد ز نشان بی نشانی ز فنای خود رسیده به بقای جاودانی ز مقام لی مع الله همه مست جام وحدت شده محو در نظرشان ارنی و لن ترانی چو به همت اند ره رو نشوند بند صورت ز وفای قرب صحبت همه مرکز معانی اثری زرای ایشان دم صبح صادق … ادامه

ز رحیق شمس دینم تو بیار باده ساقی

ز رحیق شمس دینم تو بیار باده ساقی که شود سوار جامی و دل پیاده ساقی ز رحیق با کسادش برسان تو داد دادش که شد است پای بسته ز منش گشاده ساقی که ز مادر حیاتت که ولیست اصل حشرت بسر طرب فزایم شده است زاده ساقی تو بدان میی که دادی بفزا مکن … ادامه

ز هوای شمس دین جان شب و روز بی قراری

ز هوای شمس دین جان شب و روز بی قراری که ز می بر آتش آیی که ز می عظیم کاری ز برای سوزش دل بفروخت عشق آتش ز پی سیاست جان بزداست عشق داری ز کفم برفت بودی ز دلم نخواست دودی چو نهاد کشت باغی همه جان نرست خاری صنما زمان وصلت که … ادامه

تویی اندرین ضمیرش که فزونتر از جهانی

تویی اندرین ضمیرش که فزونتر از جهانی تو چو نکته جهانی ز چه نکته می جهانی تو کدام و من کدامم تو چه نام و من چه نامم تو چه دانه من چهو دانم که نه اینی و نه آنی تو قلم به دست داری و جهان چو نقش پیشت صفتیش می نگاری صفتیش می … ادامه

تو ندیم عقل کل شو که شریف از آن لقایی

تو ندیم عقل کل شو که شریف از آن لقایی خبری فرست ما را که خلیفه خدایی چو خلیفه نور پاک ست نه چو شکری هلاک ست تو در آ و خوش اثر کن که ولی مرشدایی چو خدا کریم و قادر چه کند ز خاک ظاهر تو نخوانی و ندانی تو هنوز در هوایی … ادامه

بشنو ز نی سماعی به زبان بی زبانی

بشنو ز نی سماعی به زبان بی زبانی شده بی حروف گویا به لسان ارمغانی بگشا تو شمع جان را چه گشاده ای زنان را که حدیث سر شنیدن تو به گوش دل توانی ز نی است مستی ما نه ز می بزن زمانی که حریف خوش نفس به ز شراب ارغوانی نفسی زنی روان … ادامه

پرسید بلبل ای جان که بهار شد کجایی

پرسید بلبل ای جان که بهار شد کجایی بشکفت جمله عالم گل و برگ جان فزایی رخ یوسفان ببینی که ز چاه سر برآرد همه گلرخان ببینی که کنند خودنمایی ثمرات دل شکسته به درون خاک بسته بگشاده دیده دیده ز بلا دهی رهایی خضر و ثمن چو رندان بشکسته اند زندان گل و لاله … ادامه

بکمال بود عشقم ز ازل که آفریدی

بکمال بود عشقم ز ازل که آفریدی نه زمین بدونه گردون که دعای من شنیدی نه خوری بدونه ماهی نه سری بدو کلاهی که مرا برای عشقت ز گزیدگان گزیدی تو برای اهبطواام ز برای رابطواام بفروختی به خاکی و به جانها خریدی تو مرا عجب چه یاری تو بگو به من چه داری که … ادامه

سوی باغ ما نظر کن بنگر بهار باری

سوی باغ ما نظر کن بنگر بهار باری سوی یار ما گذر کن بنگر نگار باری نرسی به باز پران پی سایه اش همی دو به شکارگاه غیب آ بنگر شکار باری به نظاره و تماشا به سواحل آ و دریا بستان ز روح موجش در شاهوار باری چو شکار گشت باید به کمند شاه … ادامه

اگرت مراد باشد که نمیری و بمانی

اگرت مراد باشد که نمیری و بمانی برهان ز جهد خود راز جهان دون فانی ز تن و ز جان و از دل بگذر مساز منزل که شود مراد حاصل به مراد و کامرانی تو ز کفر و دین گذر کن تو ز صلح و کین گذر کن ز زمانه هین گذر کن چو ورای … ادامه

نه به بیداری بخواب این حور را گردیدمی

نه به بیداری بخواب این حور را گردیدمی چون تو کافر بودمی گرد تو می گردیدمی ور باول روز زین حال آگهی بودی مرا در تو دل کی بستمی ور بستمی ببریدمی ور بخوبی چون گل روی تو بودی خوی تو ای بسا گلها که من از باغ وصلت چیدمی ور بدین رازی تو بودی … ادامه