اشعار شهرت شیرازی
اشعار شهرت شیرازی
شعر نخست :
هر که آمد در جهان بی بقا دیدیم رفت
هیچ کس ننشست اینجا، هر که را دیدیم رفت
خانه ها دیدیم شد از اشک مظلومان خراب
صد بنای ظلم در این ماجرا دیدیم رفت
آن که پامال خرامش بود خون عاشقان
عاقبت از دست چون رنگ حنا دیدیم رفت
آن که نور چشم مردم بود مانند نگاه
از نظر آخر چو طفل اشک ما دیدیم رفت
آن که کشتش داشت هر دم خوشه چین تازه ای
هم چو کاه کهنه خاکش بر هوا دیدیم رفت
آن که هم چون بوی گل در بر لباس غنچه داشت
آخر از این باغ پیراهن قبا دیدیم رفت
آن که هم چون شعله روشن بود از او چشم شمع
با پر پروانه بر باد فنا دیدیم رفت
شهرت لب تشنه با پامردی مهر علی (ع)
آخر از هندوستان تا کربلا دیدیم رفت
شعر دوم:
کی برد آهستگی را تندی سیلاب از آب؟
هر دو عالم گر خورد بر هم،نجنبد آب از آب
سیر چشمی قسمت سرگشتگان حرص نیست
پر نگردیده است هرگز دیده ی گرداب از آب
کی گدا گردد غنی گر مالک دنیا شود
هیچ کس نشنیده مستقسی شود سیراب از آب
تخته می گردد دکان حسن بازاری ز شرم
ریزد از هم گر گل کاغذ شود شاداب از آب
خوش نما نبود تلاش نام از روشندلان
کی بود هرگز قبول نقش کردن تاب از آب؟
نشئه ی مطلب روایی کم ز جام باده نیست
تشنگان را می رسد کیف شراب ناب از آب
مردم هموار شهرت ! از درشتان ایمن اند
” کی برد آهستگی را تندی سیلاب از آب ؟ “
شعر سوم:
خوار شد بس که زندگانی ها
سبکی می کشد گرانی ها
پاسبان زمانه دزد شده است
کرده گرگی سگ شبانی ها
شمع سان سوختیم و دم نزدیم
داد از دست بی زبانی ها
بی تو در غورگی مویز شدیم
پیر گشتیم در جوانی ها
سفله رفعت پناه شد شهرت
آستان کرده آسمانی ها
شعر چهارم:
رتبه ای در دهر به از خاکساری هست؟نیست
اعتباری بهتر از بی اعتباری هست؟نیست
یوسف از زندان شکایت می کند؟کی می کند؟
هیچ صبح عزتی بی شام خواری هست؟نیست
می شود حرف غرض گو با اثر؟کی می شود؟
تیر آه مردم بی درد کاری هست؟نیست
دولت دنیا بقا دارد؟نخواهد داشتن
اعتمادی بر وجود اعتباری هست؟نیست
شهرت ! احوال جهان را سر به سر دیدی بگو
اعتباری بهتر از بی اعتباری هست؟ نیست
اشعار سنتی – ادبستان شعر پارسی
واژگان کلیدی: اشعار نمونه شعر شاعر شعرهای شعری از یک شعر از غزل غزلیات غزل های غزلی از حکیم شیخ حسن از دیوان سبک هندی کشور هندوستان شاعر قرن دوازده ۱۲ .
