اشعار شریف تبریزی
اشعار شریف تبریزی
شعر نخست:
تو را با من سر یاری است یا نه؟
سر مهر و وفاداری است یا نه؟
متاع جان به نازی می فروشم
تو را میل خریداری است یا نه؟
نظر کن در شکاف سینه ی من
ببین زخم دلم کاری است یا نه؟
لبت خون دلی ناخورده نگذاشت
هنوزش میل خونخواری است یا نه؟
عجب می آیدم وصلت،ندانم
که این دولت به بیداری است یا نه !
شریف از خرقه پوشان است اما
ندانم کز ریا عاری است یا نه
شعر دوم:
لبش هم جانفزا هم دلنواز است
بلا آن چشم شوخ عشوه ساز است
ره گم گشتگان عشق دور است
شب زندانیان غم دراز است
شنیدم ذکر قدش،سجده کردم
چو قامت گفته شد وقت نماز است
تو را ای گل که داری خنده ی ناز
چه غم از گریه ی اهل نیاز است؟
شریف ! رند رسوا مست می نیست
خراب عشوه ی آن مست ناز است
شعر سوم:
ز دو دیده خون فشاندم که نظر کنی نکردی
به ره تو خاک گشتم که گذر کنی نکردی
دم مرگ هیچ دانی ز چه ماند باز چشمم
ز تو بود چشم آنم که نظر کنی نکردی
چو نکرد یار رحمی ز توان فغان چه حاصل
ز تو بود امید آنم که اثر کنی نکردی
ز نخست کردم ای دل به تو شرح غمزه ی او
خبرت ز فتنه دادم که حذر کنی نکردی
به وطن شریف روزی که تو را نماند قدری
به جز این نماند چاره که سفر کنی نکردی
شعر چهارم:
گلشن چه کنم بی تو که گلخن به از آن است
در آتش سوزنده نشیمن به از آن است
از خرمن گل،بی گل روی تو چه حاصل
آتش بر این سوخته خرمن به از آن است
ای گوهر وصل تو گرانمایه تر از عمر
عمری است مرا بی تو که مردن به از آن است
جانان مرا ای فلک از من چه کنی دور؟
گر دور کنی جان من از تن به از آن است
زهدی که سر از جیب ریا بر زند ای شیخ
در معصیت آلایش دامن به از آن است
شعر پنجم:
هرکه را دیدم به راز عشق محرم ساختم
خویش را در عاشقی رسوای عالم ساختم
گو برو راحت که من الفت گرفتم با الم
گو میا شادی که من با محنت و غم ساختم
شمع را دیدم که از راز شب وصل آگه است
صبح چون نزدیک شد کارش به یک دم ساختم
آنچه دل را بیم آن می سوخت، درد هجر بود
آخر از ناسازگار گردون ، به آن هم ساختم
اشعار سنتی – ادبستان شعر پارسی
واژگان کلیدی : اشعار نمونه شعر شاعر شعرهای شعری از یک شعر از غزل غزلیات غزل های غزلی از شاعر قرن ده هجری سده دهم هجری از دیوان شریف تبریزی.
