اشعار حنظله ربانی

2 دیدگاه دربارهٔ «اشعار حنظله ربانی;

1. این بار کمین کرده ، کمان گیر شده
   برخاسته و دست به شمشیر شده
   تا بودی ، موش بود و حالا بی تو
   تنهایی من ، برای من شیر شده

   حنظله ربانی

   پاسخ

2. قلم که تحفه ای از شعر تازه دربرداشت
   به احترام تو از سر کلاه را برداشت

   قدم گذاشت به صحن تو ، صحنه ی کاغذ
   قلم هوای سرودی دوباره در سر داشت

   قدم قدم به سراییدنت مشرّف شد
   اگر خطا نکنم قصد طرح دیگر داشت

   نشست و واژه به واژه تو را مجسّم کرد
   تو را ، تمام تو را ، او که خوب از بر داشت

   تو را سلاله ای از ماه و آفتاب نوشت
   قلم چقدر به زیبایی تو باور داشت

   وَ بعد چادری از شب کشید موی تو را
   اگر چه موی تو شأنی از این فراتر داشت

   به پیش آمد و پیشانی تو را رو کرد
   سپیده ای که برای تو حکم مادر داشت

   دو تا هلال، دو رنگین کمان ، دو بال رها
   قلم برای دو ابرو چقدر خواهر داشت

   قلم رسید به درگاه سینمای هنر
   به چشم تو که هنرهای نامکرّر داشت

   به چشم تو ، به محلّ نزول وحی هنر
   که هر یک از مژه ها نقش یک پیمبر داشت

   قلم رسید به پایان ماجرای خودش
   وَ اینک این تو و این پرده ، آخرین ” برداشت ” :

   برای تو چه هنرها … ولی برای خودش
   کشید آه و در آخِر که دیده ای تَر داشت

   حنظله ربانی

   پاسخ